Marinel Stingaciu var í Héraðsdómi Reykjavíkur dæmdur í tveggja ára fangelsi fyrir nauðgun á sextán ára stúlku aðfaranótt 7. október 2024. Stúlkan tók atvikið upp á farsíma sinn og var upptakan meðal helstu sönnunargagna í málinu.
Dómurinn féll 27. október 2026 í máli nr. S-2973/2026. Stingaciu var ákærður fyrir að hafa í bifreið sinni skammt frá Reykjahlíð í Reykjavík haft önnur kynferðismök við stúlkuna án samþykkis hennar og með því að beita hana ólögmætri nauðung: ýtt höfði hennar að getnaðarlim sínum, neytt hana til munnmaka og sett fingur í leggöng hennar. Háttsemin var talin varða við 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga. Dómurinn sakfelldi hann samkvæmt ákæru.
Upptakan úr símanum
Brotaþoli, sem í dómnum er auðkennd sem A, afhenti lögreglu hljóðupptöku úr síma sínum. Samkvæmt lýsigögnum varð upptakan til 7. október 2024 klukkan 1:42 og er 11 mínútur og 43 sekúndur að lengd. Á henni heyrist meðal annars ákærði ítrekað biðja um munnmök á meðan brotaþoli svarar að hún geti ekki.
Ákærði neitaði sök. Hann kvaðst meðal annars hafa talið að brotaþoli hefði haft frumkvæði að kynferðislegum samskiptum og að henni hefði verið frjálst að yfirgefa bifreiðina. Dómurinn lagði trúverðugan framburð brotaþola til grundvallar og taldi hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hefði haft kynferðismök við hana án samþykkis og með ólögmætri nauðung eins og lýst er í ákæru.
Aldur, refsing og bætur
Brotaþoli var 16 ára þegar atvikið átti sér stað. Ákærði var þá 24 ára. Brotaþoli bar að hafa sagt honum að hún væri 18 ára. Dómurinn lagði til grundvallar að ákærði hefði talið hana vera um átján ára og taldi því ekki tilefni til að líta til a-liðar 195. gr. hegningarlaganna, sem varðar kynferðisbrot gegn einstaklingi yngri en 18 ára þegar gerandi vissi eða mátti vita um aldurinn.
Refsingin var ákveðin fangelsi í tvö ár. Verjandi hafði til vara krafist þess að refsing yrði að verulegu leyti bundin skilorði, en dómurinn féllst ekki á það. Ákærða var jafnframt gert að greiða brotaþola 2.000.000 krónur í miskabætur; krafan hafði hljóðað upp á 3.500.000 krónur.
Nafn ákærða er birt í dómnum. Fæðingarstaður hans er felldur út í opinberri útgáfu dómsins. Dómnum er unnt að áfrýja til Landsréttar; ekki liggur fyrir hvort það hafi verið gert.
