Álfasteinn, sem staðið hefur á milli Síðumúla og Ármúla í Reykjavík og tengist gamalli þjóðsögu um álfabyggð og óútskýrða atburði, hefur verið fjarlægður. Regína Hrönn Ragnarsdóttir segir steininn hafa verið horfinn þegar hún ætlaði að heimsækja hann og spyr hvers vegna það hafi verið leyft.

Regína Hrönn Ragnarsdóttir segir frá hvarfi Huldumannssteinsins í Facebook-færslu. Hún hefur undanfarin sex ár reynt að vekja athygli á steininum og stuðla að verndun hans, meðal annars með því að skrifa um sögu hans og raða steinum í kringum hann til að merkja hann sem álfastein.

Þegar hún ætlaði að heimsækja steininn í gær blasti hins vegar við henni tómt bílastæði. Bæði steinninn og gróðurinn í kringum hann voru horfin.

„Af hverju var þetta leyft?“ spyr Regína í færslunni.

Saga steinsins nær aftur til fjórða áratugar síðustu aldar

Regína rifjar upp frásögn sagnfræðingsins Árna Óla af Álfasteininum í bókinni Álög og bannhelgi, sem kom út árið 1957 og var prentuð árið 1968.

Samkvæmt frásögn Árna hóf Þorbjörn Jónsson að ryðja grjót af landi í Grensási árið 1934 eða 1935, þar sem hann hugðist stunda hænsnarækt. Einn steinn á lóðinni skar sig úr fyrir stærð sína og lögun. Hann var klofinn þversum og undan honum rann lítil uppsprettulind.

Þegar verkamenn höfðu borað holu í steininn og undirbúið að sprengja hann dreymdi Þorbjörn mann sem sagði honum að steinninn væri heimili sitt og varaði hann við því að hrófla við honum.

Þorbjörn ákvað í kjölfarið að láta steininn standa.

Árið 1940 seldi hann hænsnabúið. Nýir eigendur hugðust síðar fjarlægja steininn, en norski forstöðumaður búsins, Einar Tönsberg, hafði verið varaður við því að eiga við hann.

Eggjaframleiðslan stöðvaðist þegar til stóð að sprengja steininn

Í bók Árna Óla segir að þegar undirbúningur hófst að því að sprengja steininn vorið 1942 hafi eggjaframleiðsla hænsnanna á búinu dregist skyndilega saman og stöðvast síðan alveg um tíma.

Samkvæmt frásögninni var fóðrið rannsakað og dýralæknir skoðaði hænurnar, en ekkert fannst sem skýrði breytinguna. Þegar ákveðið var að hætta við að sprengja steininn tók varpið aftur við sér.

Sagan varð til þess að steinninn var tengdur álagatrú og álfabyggð.

Steininn sprengdur í þrjá hluta

Í Facebook-færslu sinni segir Regína einnig frá því að síðar hafi Haukur og Ólafur, sem ráku Raftækjavinnustofu Hauks og Ólafs við Ármúla 14, byggt á svæðinu ásamt þriðja manni sem átti þann hluta lóðarinnar þar sem steinninn stóð.

Að sögn Regínu ákvað sá maður að sprengja steininn. Það tókst að skipta honum í þrjá hluta og var sá minnsti fjarlægður. Eftir stóðu tveir hlutar steinsins. Þegar reynt var að lyfta þeim með krana hafi kraninn ítrekað næstum oltið og maðurinn að lokum hætt við byggingaráform sín á reitnum.

Regína segir að Haukur og Ólafur hafi síðar gætt þess að ekki yrði hróflað frekar við steininum þegar þeir komust að sögu hans. Þeir færðu steinhlutana tvo eins þétt saman og hægt var.

Nú séu þeir hins vegar horfnir og í staðinn sé komið grátt bílastæði.

Regína lýkur færslu sinni á að harma að steinninn, sem hún segir hafa haft merka sögu, hafi verið fjarlægður og að gróðurinn í kringum hann hafi einnig verið fjarlægður.

„Svo kom bara einhver fyrir nokkrum dögum og tók álfasteinninn og eftir stendur grátt og ljótt bílaplan þar sem áður var álfasteinn með sögu!!“

Hægt er að lesa meira um steinninn á ferðabloggi Regínu en þar má einnig sjá fleiri ljósmyndir af álfasteininum.