Páll Vilhjálmsson skrifar:

Í fyrrakvöld var ESB-þjóðaratkvæði rætt á alþingi. Þingmenn Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks voru á mælendaskrá. Ríkisstjórnin er í úlfakreppu. Boðuð kosning 29. ágúst verður að hljóta samþykki alþingis fyrir 29. maí. Stjórnarandstaðan er með í hendi sér að knýja hið minnsta fram að kjördegi yrði seinkað. Frestun væri pólitískt áfall fyrir ríkisstjórnina en í leiðinni lýðræðislegur áfangi þar sem kosning færi ekki fram á sumarleyfistíma landsmanna.

Eins og hendi væri veifað hurfu þingmenn Sjálfstæðisflokks og Framsóknar af mælendaskrá í fyrrakvöld. Daginn eftir var tilkynnt um nýjan borgarstjórnarmeirihluta Sjálfstæðisflokks, Framsóknar og Viðreisnar. Stórundarlegir pólitískir atburðir blasa við alþjóð. Enginn útskýrir, segir upphátt hvað er á seyði.

Guðlaugur Þór þingmaður Sjálfstæðisflokksins gefur ríkisstjórninni 9,5 í einkunn fyrir leyndarhyggju. Áskilur hann Sjálfstæðisflokknum tíuna? 

Hvert er samhengið að Viðreisn er leidd til valda í Reykjavík og hingað til einarðir andstæðingar ESB-aðildar, Sjálfstæðisflokkur og Framsókn, hætta málflutningi gegn Brussel-vegferðinni? Þeir reyna ekki einu sinni að fá þjóðaratkvæðagreiðslunni frestað. Þjóðin er meira og minna sumarfríi í aðdraganda boðaðra kosninga 29. ágúst. Um er að ræða fyrstu þjóðaratkvæðagreiðslu sem alþingi efnir til í lýðveldissögunni og það ekki um neitt smámál, hvort Ísland stígi afgerandi skref til að verða ESB-ríki.

ESB-málið var við að ganga frá ríkisstjórninni. Kristrún forsætis og Þorgerður Katrín utanríkis gera sig að athlægi í útlöndum, segja í New York Times og Guardian að Ísland stefni á ESB-aðild vegna Trump Bandaríkjaforseta. Þorgerður Katrín bætir um betur og líkir inngöngu Íslands við útgöngu Breta, Brexit. Svart er hvítt og ég er hífuð.

Viðreisn er eini ESB-flokkur landsins. Sjálfstæðisflokkurinn dregur fram rauða dregilinn til að vegur Viðreisnar verði sem mestur í höfuðborginni og á alþingi. Flokksfélagi Sjálfstæðisflokksins til áratuga, Jón Steinar Gunnlaugsson, boðar fjöldaúrsagnir úr flokknum. Afgangurinn getur orðið deild í Viðreisn.

Þingflokkur Framsóknarflokksins gafst upp á ESB-andstöðunni með yfirlýsingu síðdegis i gær. Þingflokkurinn útskýrir ekki uppgjöfina, segir þjóðina eiga næsta leik. Hreinlegra hefði verið að segja að Framsóknarflokkurinn væri hættur í pólitík eftir ríflega hundrað ára sögu.

Eins og málið blasir við eru Sjálfstæðisflokkur og Framsóknarflokkur haldnir sjálfseyðingarhvöt. Engin rökleg skýring er á pólitík þessara tveggja flokka sem þangað til í fyrrakvöld töluðu fyrir fullveldi landsins og forræði þjóðarinnar í eigin málum. Þögnin er keypt. Verðmiðinn er leyndarmál.

Hvítasunnuhelgin var notuð til að plotta. Ásamt formönnum og fylgifé Sjálfstæðisflokks, Framsóknar og Viðreisnar eru Kristrún og Samfylking með í plottinu. Það sést á viðbrögðum Péturs Marteinssonar, oddvita Samfylkingar í Reykjavík. Pétur lýsir yfir ánægju að vera í minnihluta í borginni. Vill hann ekki líka leggja niður Samfylkinguna í Reykjavík? Til hvers að vera í pólitík ef maður er fjarska glaður áhrifalaus?

Plottarar fjórflokksins eru allir á ríkislaunum. Opinber framfærsla þeirra er réttlætt með lýðræðinu. Í lýðræði eru veigamikil mál samfélagsins ekki einkamál flokkshesta á opinberu framfæri heldur almennings. Vilji almennings birtist í kosningum. Í tvennum síðustu kosningum er almannaviljinn hafður að háði og spotti. Fyrst með ESB-atkvæði í þágu Viðreisnar, síðan með vók-meirihluta í Reykjavík. Almenningur kaus hvorki ESB né vók. En plottarar hella ofan í kok þjóðarinnar eitursulli flokksgæðinga sem fyrirlíta þann almenning er heldur þeim uppi.

Miðflokkurinn einn mannaði þjóðþingið í gærkvöld í umræðu um ESB-umsókn Viðreisnar og ríkisstjórnarinnar. Það sást til Þorgerðar Katrínar utanríkisráðherra í hliðarsal þingsins. Ráðherra var fljótur að láta sig hverfa er þingmaður Miðflokks óskaði eftir orðaskiptum í þingsal.

Um klukkan tíu í gærkvöldi var lesin upp tilkynning í forsetastól alþingis um dagskrárbreytingu. Í dag skal vera þingfundur í stað nefndardags. Plottarar skrifa handritið. Á bakvið tjöldin er búið að ákveða hvernig málum skuli hagað, hver niðurstaðan verður. Almenningi er boðið upp á leiksýningu lýðræðis.