Landlæknisembættið hefur fylgst með þróun einmanaleika hjá þjóðinni frá 2016.
Niðurstöðurnar sýna að einmanaleiki hefur aukist lítillega á þeim tíma.
Einmanaleiki hefur áhrif á fólk á öllum aldri og alls staðar í samfélaginu.
Vika einmanaleikans er nú haldin í annað sinn á vegum Kvenfélagasambands Íslands.
Henni er ætlað að vekja til umhugsunar og hvetja til aukinnar samkenndar og mannlegra samskipta.
Einmanaleiki mestur meðal yngri kynslóða
Sigrún Daníelsdóttir er teymisstjóri geðræktar hjá Landlækni. Hún segir það mikilvægt að fylgjast með þróun einmanaleika yfir langan tíma.
„Við höfum ekki séð aukningu hjá yngsta hópnum en einmanaleikinn er þar mestur samt sem áður.“
Fleiri í aldurshópnum 25-34 ára segjast þó finna fyrir einmanaleika en áður.
Sigrún segir að mesti munur milli hópa sjáist þegar skoðuð eru tengsl einmanaleika og fjárhagsstöðu.
Einmanaleiki reynist mun meiri meðal þeirra sem eiga erfitt með að ná endum saman en hjá þeim sem eiga auðveldara með það.
Samfélagsmiðlar geta ýtt undir einmanaleika
Sigrún segir að örar tæknibreytingar og mikil samfélagsmiðlanotkun hafi gert það að verkum að fólk upplifi sig minna félagslega tengt en áður.
„Ég held að margir hafi haldið að þetta yrði einmitt allt öðruvísi. Að þróunin yrði í allt aðra átt.“
Hún segir samfélagsmiðla þannig gerða að þeir hefðu getað tengt kynslóðir betur saman og jafnvel yfir landamæri.
Einmanaleiki hafi þvert á móti aukist.
„Við erum meira að horfa á líf annarra," segir Sigrún og bætir við að það geti í raun frekar ýtt undir tilfinningar um einmanaleika. Að fólki finnist allir eiga innihaldsríkara og merkilegra líf en það.
„Það eru mjög margir angar á þessari nýju tækni sem er orðið tímabært fyrir okkur að skoða.“
Einmanaleiki er lýðheilsumál
Sigrún segir að einmanaleiki geti haft bæði andlegar og líkamlegar afleiðingar á heilsu fólks.
Langvarandi vanlíðan og streita, sem fylgir gjarnan einmanaleika, geta aukið líkurnar á líkamlegum sjúkdómum.
„Það setur streitukerfið í gang og það er eitthvað sem við vitum að almennt séð ýtir undir flesta þessa sjúkdóma sem við í dag köllum ósmitbæra sjúkdóma. Hjarta- og æðasjúkdóma, sykursýki af tegund tvö, heilabilun hefur líka komið inn í þetta. Og svo auðvitað öll þessi andlegu áhrif.“
Því sé samfélagslegur ávinningur, að öllu leyti, að vinna gegn einmanaleika.
„Einmanaleiki er ekki persónulegur vandi,“ segir Sigrún og bætir við að það sé samfélagslegt viðfangsefni að finna leiðir til að glæða félagsleg tengsl í samfélaginu.
