Spánn lýsti yfir neyðarástandi vegna gróðurelda þar í landi á fimmtudagskvöld. Isabel Díaz Ayuso, forseti Madríd-héraðs, lýsti ástandinu sem „versta eldi í sögu héraðsins“ og sagði að 130 þúsund hektarar lands hafi brunnið það sem af er ári í gróðureldum á Spáni. Á svæðinu umhverfis Madríd hafa tuttugu þúsund manns þurfta að flýja heimili sín, þar á meðal íslensk hjón.
Sjá einnig: Eldarnir þeir skæðustu sem hafi nokkurn tímann herjað á landið
Á fimmtudaginn, rétt eftir hádegi, þurftu Ragnar og Mayte að yfirgefa heimili sitt, en þau eru búsett um áttatíu kílómetrum frá Madrídarborg, í bænum San Martín de Valdeiglesias.
„Þetta er rútína hérna á sumrin, það búast allir við þessu. En þeir [eldarnir] voru öflugir í fyrra og í ár,“ segir Ragnar í samtali við Vísi.
Spánverjar séu ýmsu vanir enda séu gróðureldar tíðir á sumrin þar í landi. Hann segir þó að eldarnir virðist stærri á ári hverju og ekki sé algengt að þurfi að rýma heilu bæina eins og hafi verið gert nú. „Það er ekki algengt að heilu bæirnir séu látnir flýja allir í einu, þetta er oft hluti bæja sem þarf að rýma.“
Í bænum hafi kviknað í rafmagnsbíl fyrir utan slökkviliðsstöðina og í kjölfarið hafi kviknað í slökkviliðsbílum, sem Ragnar segir heldur þversagnakennt. Íbúar San Martín de Valdeiglesias hafi fengið tilkynningu frá yfirvöldum um að rýma þyrfti bæinn í flýti. „Svo birtast löggurnar og slökkviliðið og byrja að öskra og hrópa og segja íbúum að yfirgefa heimili sín.“
„Maður heldur alltaf að þetta komi ekki til sín. Maður keyrir um í næsta þorpi og sér eld en spáir ekkert í því, maður er svo vanur þessu,“ segir Ragnar.
Flestir hafi yfirgefið í miklu flýti, sjálf hafi þau ekkert dót tekið með sér en „það fer eftir því hvað fólk er stressað og svona hvað það tók með sér. Flestir komast nú aftur heim til sín.“ Þau hafi flúið í íbúð í Madríd en segist reikna með því að geta snúið aftur til San Martín de Valdeiglesias á næstu dögum.
Vonast til þess að fólk sé að ýkja um ástandið á bænum
„Við reiknum með að fara til baka eftir nokkra daga en eins og er getum við ekki farið neitt, allir vegir eru lokaðir og erfitt að komast á milli staða.“
Hann segir allt koma í ljós á næstu dögum og vonast til að snúa bráðlega heim. En allt í kringum bæinn sé brunnið. „Þetta verður ekki fallegt, fjallið er allt brunnið. Ég vonast til þess að fólk sé að ýkja aðeins en Guð má vita.“
Um sé að ræða nokkra elda sem sameinist í einn eld sem sé nú á hraðleið til Madrídarborgar. Upptök hans hafi verið í suðvestur Madrídarhéraði um áttatíu til hundrað kílómetrum frá borginni.
„Það er allt vitlaust, það er ósköp einfalt,“ svarar Ragnar aðspurður hvort að ólga sé meðal bæjarbúa. Í fjöllunum hafi safnast saman „skraufþurr viður“ en fólk sé reitt stjórnvöldum vegna þess að hann hafi ekki verið fjarlægður. „Það þarf ekki nema einn sígarettustubb til þess að kveikja í öllu,“ segir Ragnar enda hafi verið mjög þurrt og hlýtt á svæðinu undanfarnar vikur.
Slökkvistarf hafi gengið brösuglega vegna kröftugra vinda sem setji stórt strik í reikninginn. „Það hefur verið mjög erfitt síðustu daga og kvöld, það er alltof mikill vindur.“
