„Erlendar rannsóknir hafa sýnt okkur hvað við getum gert og hvað krakkarnir þurfa að geta til að hafa góðan lesskilning,“ segir Sigríður Ólafsdóttir, læsisfræðingur og dósent við menntavísindasvið Háskóla Íslands.
Hún segir menntayfirvöld hafa verið treg við að byggja á tölfræðilegum gögnum í skólastörfum. Mikið sé vitað um læsisfræði sem hafi verið mikið rannsökuð síðustu 30 ár. „Talað er um að læsisfræðin séu vísindi byggð á bjargi,“ segir Sigríður.
Frammistaða íslenskra grunnskólanema hefur aldrei mælst jafn slæm og í nýjustu PISA-könnun. Aðeins rétt rúmur helmingur nemenda bjó yfir grunnhæfni í lesskilningi.
Sigríður segir orðaforða leika lykilhlutverk í lesskilningi. „Ekki bara orðin sem eru einkennandi fyrir náttúruvísindi, samfélagsfræði, heldur orðin sem eru notuð þegar verið er að fjalla um náttúruvísindi og aðrar námsgreinar,“ segir hún. „Þetta eru orðin sem gera okkur kleift að fjalla um eitthvað sem er viðamikið, eitthvað sem er flókið, til að geta skilið það og ekki síður til að geta fjallað um það.“
Sigríður kortlagði þennan íslenska námsorðaforða ásamt Auði Pálsdóttur. Úr námsorðaforðanum þróuðu þær svo kennsluaðferð og próf út frá erlendum rannsóknum sem voru prófuð síðasta haust.
„Þetta sýndi framúrskarandi árangur hjá öllum nemendum, hjá drengjum jafnt og stúlkum,“ segir Sigríður.
Niðurstöður námsorðaforðaprófsins hafa hámarktæka fylgni við niðurstöður lesskilningsprófs MMS, Miðstöðvar menntunar og skólaþjónustu, að sögn Sigríðar.
„Það sýnir hversu mikilvægur þessi orðaforði er.“
