„Niðurstaða skýrslunnar færir okkur svo sem engin ný sannindi. Þetta eru óverulegar fjárfestingar í því sem skilgreint er sem ótengdur rekstur,“ segir Heiðrún Lind Marteinsdóttir, framkvæmdastjóri Samtaka fyrirtækja í sjávarútvegi.
Í gær birtist skýrsla sem unnin var af Hagfræðistofnun Háskóla Íslands og fjallar um eignarhald tuttugu stærstu sjávarútvegsfyrirtækja landsins.
Í henni er tiltekið að útgerðirnar hafi átt eignir í lok árs 2024 að andvirði rúmlega 400 milljarða króna í öðrum fyrirtækjum. Af þeirri upphæð var stærstur hluti í öðrum útgerðum með kvóta. Eignir í öðrum íslenskum fyrirtækjum námu 129 milljörðum.
Fjárfestingar í virðiskeðju sjávarútvegs
Heiðrún segir ágætt að fá skýrsluna, þótt hún sé ekki sú fyrsta sinnar tegundar.
Hún segir að velta megi fyrir sér hvað teljist vera ótengdur rekstur. Heiðrún bendir á að stór hluti fjárfestinga útgerðanna sé í virðiskeðju sjávarútvegs, til dæmis fiskvinnslufyrirtækjum, fiskeldi og sölu- og dreifingarfyrirtækjum.
„Ég myndi halda að það sé jákvætt merki þegar sjávarútvegur er að fjárfesta í virðiskeðju sjávarafurða. Það er það sem byggir undir samkeppnishæfni greinarinnar og verðmætasköpun til lengri framtíðar.“
Ekki stórar tölur í samhengi hlutanna
Heiðrún segir að upphæðina sem fram komi í skýrslunni verði að setja í samhengi við umfang atvinnugreinarinnar, sem er mikið.
„Það liggur fyrir í tölum Hagstofunnar að heildareignir sjávarútvegs í heildina eru tæplega 1100 milljarðar króna. Þetta er umfangsmikil atvinnugrein og aflaheimildir eru stór hluti eigna sjávarútvegs. Þrátt fyrir að þetta kunni að hljóma sem stórar tölur, í samhengi hluta þá eru þær það svo sannarlega ekki.“
Heiðrún segir það enn fremur rangt sem haldið hafi verið fram um að tengdir aðilar væru skilgreindir með þröngum hætti í lögum um fiskveiðistjórnun. Ákvæðin séu eins og í samkeppnislögum. „Lög um stjórn fiskveiða eru ekki að fara neitt blíðum höndum um það hverja við skilgreinum sem tengda aðila. Það er þá bara með áþekkum hætti og í samkeppnislögum, meðal annars.“
