Atli Dagur Sigurðsson starfar sem hjúkrunarfræðingur á bráðamóttöku Landspítalans í Fossvogi. Í desember smituðust hann og sjö samstarfsmenn hans af berklum. Í janúar byrjaði hann á sýklalyfjum, en ekki þeim hefðbundna tíu daga eða tveggja vikna kúr, heldur 120 daga. Meðferðinni fylgdu ýmsar aukaverkanir, eins og kviðverkir og ógleði, en Atli lýsir kúrnum sem „hundleiðinlegum“.
Ekkert breyst
Starfsmenn bráðamóttökunnar héldu stóran fund á Grand Hótel í febrúar í kjölfar þess að smitin greindust og sendu frá sér ályktun að honum loknum. Þar voru stjórnvöld gagnrýnd fyrir aðgerðaleysi og bent á að ástandið versni og versni. Þar ræddi fréttastofa við Atla Dag.
„Það eru eiginlega engar sýkingavarnir á bráðamóttökunni. Við erum með alls konar veirupestir, bakteríur og annað sem við getum smitast af og sjúklingar líka. En þarna komu upp þessi berklasmit og þetta er mikill skellur má segja,“ sagði Atli þá.
Nú eru fjórir mánuðir liðnir og hvað hefur breyst?
„Bráðamóttakan er enn þá yfirfull af sjúklingum og flæðið stoppar aldrei. Fjöldi sjúklinga er enn allt of mikill og álagið er enn gífurlega mikið. Þannig að satt best að segja þá finn ég ekki fyrir neinum breytingum,“ segir Atli.
Skorar á ríkisstjórnina
Hann segir augljóst að það taki mun lengri tíma að leysa vandann, það sé ekki hægt á nokkrum mánuðum. Hins vegar þurfi einhver að bregðast við.
„Það sem maður vill sjá er að ríkisstjórnin grípi boltann og myndi eitthvað plan, eitthvað skipulag tengt heilbrigðiskerfinu. Það er kominn tími til að það sé hlustað á okkur. Okkur fagfólkið sem er að vinna í þessum erfiðu aðstæðum,“ segir Atli.
Komi aftur upp berklasmit á spítalanum eru sjúklingar og starfsmenn alveg jafn líklegir til að vera útsettir fyrir smiti og þeir sem greindust í desember.
„Enn þá liggur fólk hjá okkur á göngunum. Smitvarnirnar laskast þá. Ég meina, það eru engar smitvarnir þegar við höfum fyllt okkar einangrunarherbergi og höfum engan annan stað en að setja fólk á ganginn. Þetta eru ekkert bara berklar, líka veirupestir, flensur og gubbupestir. Við höfum ekki pláss til að einangra alla,“ segir Atli.
Einkennalaus
Líkamleg heilsa Atla er ágæt en um var að ræða einkennalausa berkla.
„Það er bara lyfjameðferðin sem er leiðinleg og það er náttúrulega grafalvarlegt að það sé verið að setja okkur heilbrigðisstarfsfólk á fjögurra mánaða sýklalyfjagang. Það er enginn brandari,“ segir Atli.
Ein stór fjölskylda
Fólkið sem vinnur á bráðamóttökunni sé það harðduglegasta og Atli segir ótrúlegt hvernig náð er að leysa úr hlutunum.
„Við erum bara ein stór fjölskylda sem reynir að láta hlutina ganga upp og við höfum hvert annað og styðjum við bakið á hvert öðru. Það hjálpar svo mikið að mórallinn þar er ótrúlega góður. En það getur verið mjög þreytandi að mæta á hverja einustu vakt og geta ekki sinnt sjúklingum eins og maður vill gera,“ segir Atli.
Bæði sjúklingar og starfsfólk eigi betra skilið.
„Ég sem hjúkrunarfræðingur er málsvari sjúklingsins, þannig að ég er hér fyrst og fremst til þess að ræða um öryggi sjúklinga og ég er bara hér sem málsvari þeirra. Þetta gengur ekki lengur og núna þarf, ég ætla þá að impra á því að núna þarf ríkisstjórnin að fara að grípa í taumana,“ segir Atli.
