Einhver hefði kannski haldið að eftir þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst myndu æstustu nei-sinnar halla sér makindalega aftur og leyfa sér að njóta lífsins. Þeir unnu nú einu sinni sigur og ættu að geta glaðst. Sumum þeirra er það um megn. Þrátt fyrir sigurinn hafa þeir flest á hornum sér og ansi margt fer á taugarnar á þeim. Stundum minna þeir á sársvekta tapara.
Kolbrún Bergþórsdóttir skrifar: Sársvektu nei-sinnarnir
