Forstjóri íþróttavörumerkisins Nike hefur viðurkennt að fyrirtækið hafi gengið of langt í pólitískri rétthugsun. Minnisblað forstjórans til starfsmanna var 860 orð að lengd.

En þessi 33 orð vöktu sérstaka athygli: „Undanfarið ár höfum við sett íþróttir í öndvegi í öllu því sem við gerum. Við sjáum jákvæð merki um framfarir, en eigum enn verk fyrir höndum til að ná árangri til lengri tíma litið.“

Þetta var sent út 1. október, daginn áður en gengi hlutabréfa Nike lokaði í 33,87 dollurum á hlut – sem var lægsta gengi í meira en 12 ár. Þessi risi í íþróttavörugeiranum, sem áður virtist óstöðvandi, gerir ráð fyrir frekari uppsögnum árið 2027 eftir að hafa þegar fækkað starfsfólki tvisvar á þessu ári.

Það má velta því fyrir sér hvort orðin hér að ofan – „undanfarið ár höfum við sett íþróttir í öndvegi í öllu því sem við gerum“ – hafi fremur verið játning en stefnuyfirlýsing. Nike valdi pólitískan rétttrúnað (e.woke) fram yfir kjarna sinn og reynir nú af veikum mætti ​​að leiðrétta stefnuna.

Í síðasta mánuði tók Dan Zaksheske hjá Outkick saman lista yfir ákvarðanir sem fyrirtækið tók á undanförnum árum í þeim tilgangi að höfða til vinstri sinnaðs markhóps.

Árið 2019 valdi fyrirtækið Colin Kaepernick sem andlit „Just Do It“-herferðar sinnar í tilefni af 30 ára afmæli slagorðsins. Í kjölfar dauða George Floyd árið 2020 birti fyrirtækið auglýsinguna „For Once, Don't Do it“ (Í þetta sinn: Ekki gera það), sem innihélt setningar á borð við „ekki láta sem svo að ekkert vandamál sé til staðar í Bandaríkjunum“ og „ekki snúa baki við kynþáttafordómum.“ Árið 2023 hóf fyrirtækið samstarf við Dylan Mulvaney, karlmann sem skilgreinir sig sem konu, til að kynna leggings-buxur og íþróttatoppa fyrir konur – og lét sér virðast í léttu rúmi liggja þá hörðu gagnrýni sem samstarf Mulvaney við Bud Light hafði áður valdið. Þá má nefna „Equality“-auglýsinguna frá 2017 þar sem fram komu setningar á borð við „boltinn ætti að skoppa eins fyrir alla.“

Það væri ósanngjarnt að halda því fram að einhver ein af þessum herferðum hafi ein og sér valdið falli á gengi hlutabréfa Nike. Gengi bréfa fyrirtækisins náði sögulegu hámarki í lokaviðskiptum í nóvember 2021, þegar hvert bréf kostaði 177,51 Bandaríkjadal.

En sú staðreynd að gengið hefur lækkað um 81% síðan þá? Erfitt er að tengja ekki stóran hluta þeirrar lækkunar við það hversu títt vörumerkið hefur látið undan kröfum um pólitíska rétthugsun.

Eitt af augljósari mistökum fyrirtækisins á síðustu árum er seinkunin á útgáfu sérhannaðs körfuboltaskós fyrir Caitlin Clark. Eins og íþróttablaðamenn á borð við Ethan Strauss og Dan Wetzel hafa bent á, setti Nike skó Clark ekki á markað fyrr en í júní á þessu ári. Strauss skrifaði á sínum tíma að fyrirtækinu hefði þótt nauðsynlegt að kynna skó A'ju Wilson á undan skó Clark, þrátt fyrir að Wilson væri í fimmta sæti yfir mest seldu keppnistreyjur WNBA-deildarinnar á meðan Clark var í fyrsta sæti. Þótt A'ja sé nær örugglega besti leikmaður WNBA-deildarinnar, þá er ekkert sem vekur jafnmikinn áhuga hjá aðdáendum kvennakörfubolta (eða körfuboltaáhugafólki almennt?) og það sem tengist Caitlin.

Þetta var ekki endilega tilfelli þar sem Nike setti íþróttir á hakann. En það lyktaði af sjálfsmyndarstjórnmálum, sem getur orðið dýrt þegar fyrirtæki missir sjónar á því hvað viðskiptavinir þess vilja í raun og veru. Nike virðist hafa áttað sig á þessu, en það þurfti að vera sleppt úr S&P 100 til að stjórnendur gerðu eitthvað í málinu.

Sem leiðir okkur aftur að fyrrnefndu minnisblaði. Elliott Hill, forstjóri Nike, notaði ekki þessa athugasemd til að dvelja við fyrri herferðir og auglýsingar fyrirtækisins. Hann minntist á að Nike stofnaði nýjan háskóla á Indlandi. Hann lagði áherslu á að flýta fyrir nútímavæðingu framboðskeðjunnar. Hann ræddi áætlun Nike um að skipuleggja sig í þrjú landfræðileg svæði - Ameríku (Norður-Ameríka og Rómönsku Ameríka), APGC (Asíu-Kyrrahafssvæðið og Stór-Kína) og EMEA (Evrópa, Mið-Austurlönd og Afríka).

En það er erfitt að horfa fram hjá þessari einni setningu um að forgangsraða íþróttum.

Innspýting stjórnmála í íþróttir er næstum alltaf trygging fyrir því að augun færist annað. Lækkun á NBA-áhorfstölum eftir 2020 styrkti vissulega þá hugmynd.

Það virðist geta verið jafn skaðlegt að blanda stjórnmálum saman við íþróttavörumerki. Nike tók upp á því að tileinka sér svokallaða „woke“-stefnu fyrir nokkru, en gæti nú loksins verið að átta sig á þeim skaða sem af því hlaust.

OutKick leitaði eftir viðbrögðum hjá Nike en svar hefur ekki enn borist.

FoxNews greinir frá.