„Ég staðfesti þetta. Davíðstíminn – sjálfstæð saga lands og leiðtoga. Þetta er 490 síðna bók, „ballanseruð“ frásögn af þessum valdatíma þar sem rauði þráðurinn er Davíð. Við skoðuðum feril hans í þaula,“ segir Reynir.
Um er að ræða veglega bók þar sem farið er yfir valdatíð Davíðs og víst er að af nægu er að taka. Bókin er væntanleg eftir þrjár vikur.
„Við byrjuðum síðla síðasta vetrar og enduðum núna. Þetta hefur verið mikill sprettur. Auðvitað áttum við eitt og annað af gögnum af þessum ágæta leiðtoga en aðalvinnan fór fram núna í sumar og síðustu setningarnar komu fyrir tíu dögum. Þetta er jafnvægi, gamansögur, húmorinn og harkan. Sagan öll,“ segir Reynir.
Hann leggur upp úr því að bókin sé unnin faglega, þótt ekkert sé dregið undan.
„Þetta er ekki bók sem fellir dóma, hvorki neikvæða né jákvæða. Hver dregur sínar ályktanir. Þetta er maður sem er á valdastóli öll þessi ár, borgarstjóri, forsætisráðherra, seðlabankastjóri og síðasta baráttan um forsetastólinn.“
Davíð var ekki óumdeildur maður?
„Nei, hann var mjög umdeildur, sem gerir hann áhugaverðan og söguna hans. Samhliða er þetta samtímasaga sem hann á stóran þátt í að skapa; frjálshyggjan kemst til valda og hvað gerist þá? Hann er víða í lykilhlutverki, meðal annars sem seðlabankastjóri í bankahruninu. Það má segja að hann sé maðurinn á bak við alla þessa einkavæðingu og þessi skref sem sumir kalla til frjálsræðis.“
Lengstum sigurvegari
Reynir segir rétt að það hafi farið um ýmsan manninn þegar þeir höfðu samband til að leita upplýsinga.
„En ég held að það hafi komið mönnum á óvart hversu raunsönn sagan er um völd hans og áhrif. Ég held að vandfundinn sé sá einstaklingur sem hefur haft meiri áhrif frá stofnun lýðveldisins. Menn geta tínt einhverja til, Óla Thors eða einhverja, en að mínu mati er enginn sem kemst í hálfkvisti við hann. Það var virkilega gaman að vinna þetta, maðurinn er húmoristi og það eru margar góðar sögur sem verður að finna í bókinni, fyrir utan sigrana og ósigrana.“
Reynir sjálfur hafði persónulega reynslu af samskiptum við Davíð en Davíð hefur lýst því hreykinn hvernig hann útilokaði suma fjölmiðla og fjölmiðlamenn, sem mörgum í blaðamennsku þykir sérkennileg afstaða.
„Við kynntumst því á DV. Hann lokaði á okkur 2002, þar til Óli Björn Kárason kom til sögunnar og DV varð besti vinur Valhallar. En það er alveg rétt og þar birtist hann okkur þessi merkilegi maður, þetta er ólgandi eðli listamannsins sem svo blandast saman við þennan klóka pólitíkus sem kunni tímasetningar. Hann var sigurvegari lengst af en, eins og þú segir, umdeildur.“
Davíð í slagsmálum við fjölmiðla
Reynir var með nokkrar fréttir sjálfur sem sneru að Davíð og hann segir athyglisvert, þegar farið er aftur í tímann og því slegið upp, hversu DV var upplýsandi um margt sem var að gerast og hann nefnir Umboðsmannsmálið, þar sem DV var í lykilhlutverki.
„En aðrir hóstuðu ekki upp úr sér svo mikið sem einni setningu. Þarna eru sigrarnir, átökin, harkan og manngæskan. Við vorum ágætir mátar þar til 2002. Hann lýsti því yfir að hann vildi gjarnan hafa mig í vinnu ef ég væri ekki svona mikið ólíkindatól.“
Fjölmörg mál önnur eru í deiglunni, svo sem Baugsmálið, en stjórn Baugs óttaðist þá afskipti forsætisráðherra, að hann vildi knésetja fyrirtækið.
„Þetta var þegar Hreinn Loftsson og hann hittust í London og mútusagan fór á flug, um að Jón Ásgeir Jóhannesson vildi kaupa sér frið með því að greiða Davíð 300 milljónir. Þá varð mikið fjölmiðlafár sem reyndist svo hluti af því hvers vegna hann missti völd sín.“
Varla útgáfupartí í Valhöll
Enn berst talið að væntanlegri óánægju þeirra sem hafa Davíð í guðatölu. Reynir hlær og segir rétt að ýmsir í innsta hring hafi hváð þegar þeir feðgar leituðu til þeirra.
„Ég geri ekki ráð fyrir því að við munum halda útgáfupartí í Valhöll en þetta mun koma mörgum á óvart og er okkar innlegg í að halda þessari sagnfræði til haga. Líta um öxl og niðurstaðan er sú að klárlega er þetta stórmenni í íslenskri pólitík, svo þarf fólk að meta hvar honum voru mislagðar hendur. Át byltingin börnin sín? Jón Ásgeir, Jón Ólafsson, Kaupþingsmenn … listinn heldur áfram, komust allir til áhrifa vegna þess að Davíð ruddi brautina en svo var talað um óreiðumenn þegar í harðbakkann sló, í bankahruninu.“
Reynir leggur áherslu á að bókin sé unnin samkvæmt bestu vitund, faglegum vinnureglum blaðamennskunnar og er öllum tilvísunum haldið til haga.
