„Það er svo sjúklega gaman að rifja upp og skoða myndir og æðisgengið að hundruð vina hafi verið í trylltu dansandi stuði til eitt um nóttina á þriðjudegi,“ bætir Draupnir við og brosir út að eyrum.
Draupnir er mikið afmælisbarn en hefur ekki alltaf náð að halda upp á það. Því var mikilvægt að fara alla leið með fögnuðinn á þessum tímamótum.
„Markmiðið mitt var að búa til ógleymanlegan viðburð og hitta sem allra flesta af vinum og ættingjum og var ég strax ákveðinn í að það yrði á afmælisdaginn sjálfan þótt hann bæri niður á þriðjudegi.
Ég hef rosalega oft verið erlendis á afmælisdaginn minn en hélt upp á fertugs- og þrítugsafmælin mín og var alltaf ákveðinn í að gera þetta grand og halda rækilega upp á fimmtugsafmælið. Auðvitað langaði mann að bjóða „öllum í heiminum“ en varð því miður að velja og hafna eins og gerist og gengur.“
Draupnir vildi láta veisluna byrja snemma, hafa allt fljótandi í veitingum í föstu og fljótandi formi, hafa viðburðarsalinn vel skreyttan sem algjöra glimmerbombu í stíl við þemað og vera með fjölbreytt skemmtiatriði.
„Ég lagði þó einnig gríðarlega áherslu á að það væri ei stanslaus dagskrá svo fólk hefði gott svigrúm í að spjalla og mingla.
Mér fannst áríðandi að til yrðu góðar myndir eftir kvöldið sem dýrmæt minning og var bæði með ljósmyndara og svokallað myndabox og á hundruð frábæra mynda frá kvöldinu.“
Eftir kvöldið stendur gleðin upp úr.
„Ég er svo þakklátur hvað ég er ríkur af skemmtilegum vinum og voru ótal margir sem komu erlendis frá og utan af landi og ber ég þeim sérstaklega kærar þakkir fyrir að leggja á sig ferðalag til að mæta í herlegheitin. Það er ómetanlegt að eiga svona dýrmæta og góða vini.“
Blaðamaður ræddi nánar við Draupni um afmælisherlegheitin og tímamótin og fékk leyfi til að birta sannkallaða myndaveislu frá kvöldinu.
Var þetta búið að vera lengi í undirbúningi?
Ég hef í nokkur ár hugsað út í daginn og var alltaf harðákveðinn í að gera eitthvað tjúllað. Ég er mjög skipulagður þótt ég segi sjálfur frá og var reglulega hripað í stílabókina góðu mis gáfulegar og raunhæfar hugmyndir. Svo fór allt af stað fyrir rúmu ári síðan. Svona veislu hristir maður ekkert einn fram úr erminni og var einvalalið af góðum vinum sem hjálpuðu mér við að gera þetta svona flott og skemmtilegt.
Ég er svo heppinn að minn allra besti Hálfdan æskuvinur rekur Kjarval og Fantasíu og kom auðvitað ekkert annað til greina en að halda veisluna hjá honum enda Fantasía flottasti staður Reykjavíkur að mínu mati og svo vel staðsettur í Austurstræti.
Hálfdan og Erla konan hans eru mikið veislufólk og voru lykilfólk í að skipuleggja allt með mér og við byrjuðum að skipuleggja gróflega fyrir rúmu ári. Ég var með nokkra svokallaða „verkefnastjóra“, setti allt vel tímanlega af stað og endanlega í lok apríl gekk ég úr skugga um að allt væri klappað og klárt þar sem ég var að fara í þriggja vikna vinnuferð erlendis sem fararstjóri fyrir Kolumbus ferðaskrifstofu, fyrst til Japan í tvær vikur og síðan í viku til Suður Frakklands.
Friðrik Ómar stórsöngvari var verkefnastjóri yfir tónlistaratriðunum og Hálfdan og Erla ásamt mér yfir öllu er tengist veislunni sjálfri og veitingum. Svo var Lóa Dís vinkona mín sem er grafískur hönnuður í Danmörku og sú mest skapandi manneskja sem ég þekki „listrænn stjórnandi“ útlits og skreytinga á öllu sem tengdist viðburðinum.
Hún var búin að útbúa sturlað flottar veggmyndir af mér sem skreyttu viðburðinn á Facebook og svo upp um alla veggi á Fantasíu ásamt því að vera búin að kaupa á annað hundrað blöðrur og allavega skraut og var Hálfdan svo yndislegur að leyfa okkur að umturna staðnum og breyta í stíl við þemað mitt sem var bling, hvítt og svart.
Lóa Dís kom til landsins og verkefnastýrði okkur fjölda vina sem skreyttum allt hátt og lágt í Fantasíu og kom sjúklega smart út.
Voru einhver skemmtileg atriði?
Já heldur betur og allt gaumgæfilega skipulagt. Þetta byrjaði í rólegri kantinum og endaði svo í botnlausu dansandi djammi. Djassband tók á móti fólkinu og spilaði í einn og hálfan tíma.
Katrín Halldóra stór söng- og leikkona frænka mín og vinkona steig þá á stokk og söng yndisleg fjögur lög og þar á meðal afmælissönginn og lag sem hún söng í útförinni hjá mömmu heitinni. Hálfdan bauð svo fólkið velkomið og stjórnaði öllu yfir kvöldið.
Magni Ásgeirs menntaskólagóðvinur minn kom svo og söng nokkur vel valin lög rúmum klukkutíma síðar. Svo rétt fyrir tíu kom Þórunn Antonía eins og glimmerbomba og tók tvö uppáhalds lög og í kjölfarið hófst tjúlluð Eurovision dansmaraþonsýning og steig hver stórstjarnan af annarri á sviðið og gestirnir trylltust.
Friðrik Ómar og Regína Ósk byrjuðu auðvitað með This is my life og svo komu Hera Björk, Selma Björns, Einar Ágúst og Svala Björgvins og tóku ógleymanlegu Euro slagarana sína ásamt vel völdum danslögum í bland og var svo mikil gleði og orka, eflaust sjaldan verið meira stuð í miðbænum á þriðjudegi. Reynir Lyngdal var plötusnúður allt kvöldið og spilaði milli atriða og sá til að dansgólfið var þétt til eitt um nóttina og var ýkt frábær að vanda.
Hvernig líður þér á þessum tímamótum?
Stórkostlega vel þakka þér fyrir, mér finnst ég ennþá vera bara á allra besta aldri og elska að vera til og sinna mínum lífsstíl sem ég hef valið mér, sem er að lifa hratt og fjölbreytt, upplifa og læra og ferðast sem allra mest og vera í kringum mína nærandi stórkostlegu vini. Ég elska að plana og skipuleggja og að vera á útopnu og er lítið fyrir aðgerðarleysi og lognmollu.
Hvað stendur upp úr frá kvöldinu?
Gleðin, samheldnin, öll sú ást og vinsemd sem ég upplifði og hve ríkur ég er af vinum og vandamönnum. Ég hefði auðvitað viljað miklu lengri tíma til að tala við hvern og einn en þegar þrjúhundruð manns koma saman og er mikið líf og fjör að þá eðlilega flýgur tíminn frá manni.
Varstu lengi að ákveða fötin og hvaðan koma þau?
Eftir að við Lóa Dís ákváðum þemað bling, hvítt og svart komst svona lokaskrið á hugmyndavinnuna við fötin. Jakkafötin keypti ég í uppáhalds búð í New York í fyrra og geymdi og svo var það Elsa Ásgeirs klæðskeri sem tók þau í algjöra „glimmer bombu yfirhalningu“ sem tókst óendanlega vel. Ég sagði henni að ég vildi kögur á jakkann, glimmer, lúðrasveitaborða niður buxurnar og að það væri eins og hefðu lent í gimsteinaregni. Hún handlímdi tæplega fimm þúsund steina á fötin.
Ég elska fötin og hún algjör listamaður. Skóna var kannski erfiðast að finna þar sem vildi há-há-háglans. Ég var búinn að skoða helling, meðal annars í Japan en fann þessa að lokum í flottri búð í Nice í Frakklandi viku fyrir afmælið.
Annað sem þú vilt taka fram?
Ég vil bara fá að nota tækifærið og þakka kærlega fyrir mig, fyrir allar fallegu kveðjurnar, símtölin, fyrir komuna öll sömul og enn og aftur sérstaklega þið sem lögðuð í hellings kostnað og fyrirhöfn til að mæta. Fyrir gjafirnar að sjálfsögðu og svo öllum þeim fjölmörgu sem lögðu á sig hellings vinnu til að gera kvöldið svona fullkomið og ógleymanlegt. Ég elska ykkur öll.
Svo að lokum mæli ég eindregið með því að halda upp á stórafmælin sín og búa til dýrmætar minningar þar sem maður veit nú aldrei hvenær eru síðustu forvöð að lifa lífinu lifandi.
Hér má sjá fleiri myndir frá þessu ógleymanlega fimmtugsafmæli:
