Ákvörðun Þjóðverja að segja Rússa bera ábyrgð á drónaárásum í Leipzig í Þýskalandi markar viss tímamót, að mati Erlings Erlingssonar hernaðarsagnfræðings. Með þessu ýti Evrópuþjóðir til baka af veikum mætti og bregðist við því sem kallað hafi verið ósvífin skemmdaverkaherferð Rússa í Evrópu.
Jón Ólafsson segir umræðu og viðbrögð í Rússlandi fylgja þekktu mynstri. Því sé hafnað að Rússar beri nokkra ábyrgð á árásunum og því haldið fram að sönnunargögnum hafi verið komið fyrir. Hann er ósammála þeim sem telja hrikta í stoðum í Rússlandi, jafnvel þótt drónaárásir Úkraínumanna og efnahagsþvinganir hafi áhrif. Engin merki séu um að Vladímír Pútín og valdaklíka hans séu á útleið.
Erlingur er á því að orðfæri Vesturlanda, sem talað hafa um fjölþáttaógn, nýtist orðið illa þegar eigi að lýsa morðtilræðum, skemmdarverkum, íkveikjum eða netárásum. En fyrir því kunni að vera ástæða: Að NATO-ríkin hafi til þess ekki viljað horfast í augu við það sem Rússar hafa verið að gera eða viljað mæta því með nauðsynlegum krafti.
Kjarnorkuvopn skipa að sögn Erlings annan sess innan rússneska heraflans en í vestrænum vopnabúrum. Þau séu bara eitt verkfæra í stórri verkfærakistu og tröppugangurinn í stigumögninni í átökum leiði á endanum þangað miklu fyrr en á Vesturlöndum.
Jón Ólafsson, sem þekkir Rússland vel, segir ekkert benda til breytinga í bráð þar í landi. Sú upplifun sem reynt sé að vekja meðal Rússa sé að Rússland sé smátt og smátt að vinna í stríðinu í Úkraínu, það taki tíma en það takist á endanum.
Þeir eru báðir á því að ákveði Rússar að gera frekari árásir í Evrópu, til dæmis á Eystrasaltsríkin, sé nærri öryggt að Bandaríkin haldi sig fjarri, með afdrifaríkum afleiðingum fyrir NATO.
Erlingur og Jón ræddu þetta og fleira í ítarlegu viðtali við Spegilinn.
