Jón Magnússon skrifar:

Þann 23. júní 2016 greiddi meirihluti Breta því atkvæði að fara úr ESB (þá EU) Þáverandi forsætisráðherra sagði af sér vegna þess þ.24. júní eða daginn eftir. Hann hafði ekki gert neitt annað en barist fyrir því að Bretar yrðu áfram í ESB.

Þar fór maður sem hafði þann siðferðilega styrk að axla ábyrgð vegna skoðana sinna og gerða. Hann sagði af því tilefni m.a.

Ég barðist í þessum kosningum með þeim eina hætti sem ég kann og sagði skoðun mína afdráttarlaust. Ég taldi að Bretlandi ætti betri framtíð og yrði sterkara og öruggara innan ESB.

En breska þjóðin hefur tekið afdráttarlausa ákvörðun,sem verður að virða,  að velja aðra leið en ég barðist fyrir. Þessvegna þarf þjóðin nýa leiðtoga sem fylgja eftir þjóðarviljanum. Við sem töpuðum í þessum kosningum ég þar á meðal eigum að hjálpa til við að þetta gangi sem best og ég mun gera allt sem ég get til að það gangi vel.

Hefði Þorgerður Katrín haft samskonar pólitíska siðferðiskennd og David Cameron fyrir 10 árum og virt niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslunnar þá hefði hún sagt af sér á blaðamannafundi ríkisstjórnarinnar þ. 30. ágúst. Það gerði hún ekki og lætur sem ekkert hafi í skorist sem henni komi við.

Þjóðin hafnaði utanríkisstefnu Þorgerðar eins og breska þjóðin hafnaði ESB stefnu David Cameron forsætisráðherra Breta fyrir 10 árum. David Cameron sýndi siðferðilegan styrk og pólitíska ábyrgð með að segja af sér.

En það er e.t.v. til of mikils mælst að Þorgerður Katrín bjóði upp á slíkt.