Ólafur er fæddur árið 1998 og samhliða tónlistinni er hann löggiltur fasteigna og skipasali. Hann ræddi við blaðamann um plötusnúðastarfið og Asíu-ævintýrið.
„Ég byrjaði að fikta við að þeyta skífum heima hjá mér þegar ég var í grunnskóla en áhuginn kviknaði fyrir alvöru árið 2018. Fyrsta tækifærið fékk ég á skemmtistaðnum KIKI þar sem ég spila enn reglulega í dag. Síðan þá hef ég spilað á fjölmörgum skemmtistöðum, brúðkaupum, árshátíðum og öðrum viðburðum,“ segir Ólafur um starfið. Hann dreymdi um að ferðast til framandi slóða og sló loks til.
„Í byrjun árs ákvað ég að pakka öllu niður og ferðast um Asíu í hálft ár með það markmið að sjá hvort ég gæti byggt upp feril sem DJ erlendis. Ég hafði bara ferðast um Evrópu og Ameríku og sá tækifæri að gera eitthvað meira framandi eftir háskólanámið.
Flugið til Taílands var bókað með nokkurra mánaða fyrirvara, en eftir það var nánast ekkert planað. Við tókum bara einn dag í einu og enduðum á að ferðast um ellefu lönd á sex mánuðum,“ segir Ólafur en kærastan hans Katla Margrét Aradóttir var með honum úti. Hjúin trúlofuðu sig meira að segja við Fuji fjall í Japan.
Mætti á staðina og kynnti sig
Þegar þau voru komin út var ekki hlaupið að því að fá gigg.
„Það var mun erfiðara en ég bjóst við. Í mörgum löndum eru ströng lög og reglur um hvort ferðamenn megi vinna og fólki getur verið vísað úr landi fyrir slíkt.
Staðirnir sem ég spilaði á í Taílandi og á Filippseyjum eru meðal vinsælustu staða á eyjunum og því mikil samkeppni. Ég þurfti að finna rétta fólkið, senda þeim mix og mæta í prufu áður en ég fékk að koma fram.“
Hann setti sig í samband við staðina í gegnum samfélagsmiðilinn Instagram eða með því að mæta einfaldlega á staðinn og kynna sig.
„Maður fær auðvitað neitanir en þarf bara að halda áfram þar til einhver segir já.“
Þegar komið var að fyrsta gigginu voru taugarnar aðeins farnar að segja til sín.
„Ég var mjög stressaður og hélt að það yrði allt öðruvísi að spila fyrir fólk í öðru landi. En um leið og fyrstu lögin fóru í gang fattaði ég að góð tónlist virkar alls staðar. Stressið hvarf og breyttist í spennu.“
Lögreglan tók hátalarana úr sambandi
Ólafur kom fram á ýmsum vinsælum klúbbum og segir erfitt að velja eitthvað eitt sem stendur upp úr.
„Savaya klúbburinn á Bali sem hefur verið valinn fimmti besti klúbbur í heimi stendur ofarlega. Einnig var magnað að sjá Formúlu 1 í Japan og fara í mótorhjólaferð um fjöllin í Norður-Víetnam.“
Það var ýmislegt óvænt sem kom upp á og Ólafur mun seint gleyma.
„Til dæmis þegar ég var að spila á Siargao Beach Club á Filippseyjum. Undir lokin mætti lögreglan á staðinn og slökkti á flestum hátölurunum. Ég þurfti því að breyta planinu og skipta alfarið yfir í lög sem allir kunnu og fá fólkið til að syngja með til að halda partýinu gangandi. Það endaði með að verða einn skemmtilegasti hluti kvöldsins.“
Önnur frekar óvænt upplifun átti sér stað á Bali.
„Við vorum að keyra um sveitina á vespu og römbuðum óvart inn á mót í hanaslag.
Við vorum einu ferðamennirnir á svæðinu og um hundrað heimamenn voru allir að fylgjast með og veðja á bardagana.“
Mýta að láta pissa á sig
Ólafur lenti í smá hremmingum þegar hann var kominn til Filippseyja.
„Það var ógleymanlegt þegar ég var að læra á brimbretti þar og var stunginn af einni hættulegustu marglyttu í heimi, Portugese Man O War. Ég dreif mig upp úr sjónum og kennarinn minn kallaði á alla brimbrettakappana sem voru í sjónum og það sörfaði enginn á þeirri strönd aftur þann daginn. Sem betur fer er það mýta að láta pissa á sig, ég hellti duglega af ediki á sárin og var orðinn góður á nokkrum dögum.“
Hann segist án efa koma heim reynslunni ríkari.
„Ég lærði að lesa áhorfendur betur og kynntist fjölbreyttum menningarheimum. Ég elska að sjá hvernig tónlist tengir fólk saman, óháð tungumáli eða þjóðerni.“
Á döfinni er svo að halda áfram að byggja upp ferilinn og dreyma stóra drauma.
„Það væri ótrúlegt að spila á einhverjum af bestu klúbbum heims, eins og Ushuaïa á Ibiza eða Space Miami,“ segir Ólafur að lokum fullur tilhlökkunar fyrir framtíðinni.
