Vítin eru til að varast þau
Helga Dögg Sverrisdóttir skrifar:
Nýja ríkisstjórn Danmerkur vill losna við landbúnaðinn og hefur því lagt niður landbúnaðarráðuneytið segir Asger Aamund.
Mette Frederiksen hefur einnig í stjórnarsáttmála sínum „rekið kristindóminn“ og lagt niður kirkjumálaráðuneytið. Það ráðuneyti var lækkað í tign og er nú lítil deild innan innanríkisráðuneytisins. Svo ómerkileg deild að hún hefur ekki einu sinni fengið ráðuneytisstjóra.
Áður ríkti samstaða í Kristjánsborg að í Danmörku væri trúfrelsi, en ekki jafnræði trúarbragða. Það stendur einnig skýrt í 4. grein dönsku stjórnarskrárinnar, þar sem segir að evangelísk-lútherska kirkjan sé þjóðkirkja Dana og njóti stuðnings ríkisins.
Hefur breyst
Svo er ekki lengur. Múslimska trúfélagið, með IOC (Alþjóðasamtök íslamskrar samvinnu) að baki sér, hefur um árabil unnið að því að fá íslam viðurkennt sem „þjóðkirkju“ jafnhliða dönsku þjóðkirkjunni. Með um 500.000 virka trúaða múslima í Danmörku telja íslamskir leiðtogar það sanngjarna kröfu að íslam fái sömu réttindi og stöðu og þjóðkirkjan, sem geti varla virkjað 500.000 kristna iðkendur í dag.
Í íslam er ekkert sem heitir „jafnsettur.“ Annaðhvort ræður íslam eða íslam er ráðandi af öðrum.
Með því að fjarlægja hefðbundna klausu í stjórnarsáttmálanum um að Danmörk sé kristið land hafa Radikale og Enhedslisten náð afgerandi sigri fyrir marga íslamska kjósendur sína.
Ef við viðurkennum ekki lengur Danmörku sem kristið land, þá játum við okkur heldur ekki undir það kristna mannviðhorf og kristna siðfræði sem einmitt aðgreinir kristni frá íslam, sem sé frekar alræðishugmyndafræði en trú.
Ef allir menn eru jafnir
Jafnvel margir nútímalegir, trúlausir Danir eru börn kristinnar menningar, sem er uppruni hins lýðræðislega réttarríkis. Byltingin varð á áttunda áratug 18. aldar þegar höfundar bandarísku stjórnarskrárinnar, Thomas Jefferson, Benjamin Franklin og George Washington, spurðu sig:
„Ef allir menn eru jafnir fyrir Guði, hvers vegna geta þeir þá ekki verið jafnir fyrir mönnum?“
Svarið kom í bandarísku sjálfstæðisyfirlýsingunni:
„Allir menn eru skapaðir jafnir og hafa frá skapara sínum fengið ákveðin ófrávíkjanleg réttindi.“
Hér sameinaðist kristið mannviðhorf og nútímalegt lýðræði sem skapaði grunninn að öllum tilkomnum lýðræðislegum réttarríkjum sem síðar komu.
Einn af helstu arkitektunum að því að lækka þjóðkirkjuna í tign er nýi menningarmálaráðherrann Zenia Stampe, sem skrifar á Facebook:
„Danmörk er ekki kristið land. Danmörk er fjölbreytt land og Danir eru á margvíslegan hátt.“
Stampe sýnir hér að hún er trúfastur lærisveinn þeirrar viðurkennda pólitíska „sannleiks“ að íslam sé trú á sama hátt og kristni, sem samræmist vel afstöðu Sameinuðu þjóðanna um að öll gagnrýni á íslam skuli teljast íslamófóbía.
Fjölmiðlar blindir og heyrnalausir
Fjölmiðlar og stjórnmálamenn hafa af hentugleika gert sig bæði blinda og heyrnarlausa fyrir sannleikanum og neita þrjóskulega að sjá íslam sem það sem það er: alræðishugmyndafræði, fasískt yfirráðakerfi sem byggist á ofstækisfullri persónudýrkun og pólitískri kenningu í trúarlegum búningi.
Ef við skoðum þann gífurlega mun sem er á kristinni menningarsýn og íslamskri yfirráðahugmyndafræði er ekkert betra en upphafspunktur fjallræðunnar, þar sem Jesús leggur fram kristin gildi á silfurfati:
„Sælir eru fátækir í anda, þeir sem syrgja, hinir hógværu, miskunnsömu og þeir sem skapa frið. Elskið óvini ykkar. Blessið þá sem bölva ykkur og biðjið fyrir þeim sem ofsækja ykkur. Þá verðið þið börn himnesks föður ykkar; því hann lætur sól sína rísa bæði yfir góðum og illum og lætur rigna bæði yfir réttláta og rangláta.“
Ekki í íslam
Svona er ekki farið með hlutina í íslam. Ekki að finna eitt einasta vers í Kóraninum sem skipar múslimum að elska fólk utan eigin hóps. Benda má á nærri 500 vers sem lýsa hatri Allahs á vantrúuðum og hvetur til haturs í þeirra garð.
Íslam er lagalegt, pólitískt, efnahagslegt, félagslegt og hernaðarlegt kerfi í trúarlegum búningi. Hér eru nokkur dæmi sem hægt er að vitna í:
Kóraninn, súra 9:5:
„Þið skuluð drepa þá sem setja aðra við hlið Allahs, hvar sem þið finnið þá, umkringja þá og leggja fyrir þá fyrirsát.“
Kóraninn, súra 98:6–7:
„Þeir sem eru vantrúaðir eru í eldi helvítis og þar skulu þeir vera um eilífð.“
Kóraninn, súra 4:56:
„Þeir sem trúa ekki munum vér láta brenna í eldi. Í hvert sinn sem húð þeirra er brunnin í gegn gefum vér þeim nýja húð svo þeir geti fundið fyrir refsingu.“
Sahih Muslim 001,0031:
Múhameð:
„Mér hefur verið skipað að heyja stríð gegn mannkyninu þar til það viðurkennir að enginn guð sé nema Allah.“
Sahih Bukhari 4,52,142:
Múhameð:
„Að berjast gegn vantrúuðum í einn dag er meira virði en öll jörðin og allt sem á henni er.“
Finna má fleiri hatursfullar tilvitnanir í garð gyðinga í Kóraninum en í Mein Kampf.
Þegar ríkisstjórnin fjarlægir kristna menningu úr pólitískri og siðferðilegri afstöðu sinni, hvað setjum við þá í staðinn? Siðferðilega ávaxtasalatssamsetningu af röngu umburðarlyndi gagnvart yfirráðum íslams, pólitískum dómum frá Strassborg, Marrakech-sáttmálanum, Kóranlögunum og óheppilegri ást stjórnmálamanna og fjölmiðla á þeim sem hata okkur?
Þegar maður hugsar um það tjón sem nýr menningarmálaráðherra hefur valdið, verður maður að viðurkenna viskuorð spámannsins úr hadith-hefð íslams:
„Kennið ekki konum að skrifa. Kennið þeim að spinna.“
