Kosningarnar eru búnar og niðurstöðuna ber að virða. En aðdragandinn verðskuldar uppgjör.Þjóðinni var sagt að óttast Brussel, óttast um fullveldið og umfram allt óttast um fiskinn. Og þjóðin hlustaði.Það merkilega er hvað við virðumst miklu rólegri yfir þeim sem þegar hafa gríðarleg völd yfir íslenskum verðmætum.Við höfum áhyggjur af afkomu stórútgerða þegar rætt er um veiðigjöld og samkeppnishæfni bankanna þegar rætt er um álögur. En þegar almenningur borgar vextina, verðbólguna, skattana og gjöldin heitir það ábyrgð.
Vilhelm Jónsson skrifar: Við óttumst Brussel en ekki þá sem eiga okkur
