Óboðlegt er að eitt mikilvægasta umönnunarkerfi landsins sé rekið á erfiðisvinnu láglaunakvenna, segir Sólveig Anna Jónsdóttir, formaður Eflingar.
Niðurstöður könnunar um kjör og líðan ófaglærðra leikskólastarfsmanna komi ekki á óvart og að brýn þörf sé á hörðum aðgerðum til að taka á slæmum starfsaðstæðum og lágum launum.
Óboðlegt er að eitt mikilvægasta umönnunarkerfi landsins sé rekið á erfiðisvinnu láglaunakvenna, segir Sólveig Anna Jónsdóttir, formaður Eflingar.
Niðurstöður könnunar um kjör og líðan ófaglærðra leikskólastarfsmanna komi ekki á óvart og að brýn þörf sé á hörðum aðgerðum til að taka á slæmum starfsaðstæðum og lágum launum.
Andleg líðan hjá ófaglærðum leikskólastarfsmönnum er umtalsvert verri en líðan annarra hópa. Ófaglært leikskólastarfsfólk er einnig í verri fjárhagsstöðu en launafólk í öðrum starfsgreinum. Þetta er meðal þess sem kemur fram í nýrri könnun Vörðu, Rannsóknarstofnunar vinnumarkaðarins.
„Því miður þá kemur þetta okkur í Eflingu ekki á óvart. Við höfum frá árinu 2018 verið að reyna að benda fólki í þessu samfélagi á þann gríðarlega stóra vanda sem starfsfólk leikskólanna stendur frammi fyrir, mest konur,“ segir Sólveig Anna Jónsdóttir, formaður Eflingar.
„Barátta okkar er rétt að hefjast“
Sólveig Anna bendir á að samkvæmt skýrslunni séu 94 prósent starfsfólks í leikskólum konur. Þar sé meira um einstæðar mæður og að auki sé stór hópur á leigumarkaði. Hún boðar harðar aðgerðir þegar kjarasamningar losna.
„Við höfum áður beitt verkfallsvopninu á leikskólum Reykjavíkurborgar með árangursríkum hætti en það gefur auga leið þegar við skoðum niðurstöður þessarar skýrslu að barátta okkar er bara rétt að hefjast,“ segir Sólveig Anna.
„Við munum halda áfram þangað til við erum komin á þann stað að bæði kjör starfsfólks leikskólanna og aðstæður eru orðin þannig að það sé til sóma fyrir samfélag sem segist vera siðmenntað og vill kenna sig við norræna velferð.“
Að sögn Sólveigar Önnu er mikilvægt að horfa ekki einungis til bágra kjara þeirra sem starfa á leikskólum heldur einnig til starfsumhverfisins.
„Þegar þú tekur þetta tvennt saman, óboðlega lág laun sem ekki er hægt að lifa af, og óboðlegar starfsaðstæður, þá er auðvitað augljóst að það er verið að reka eitt mikilvægasta umönnunarkerfi samfélagsins á erfiðisvinnu láglaunakvenna. Það er verið að fórna andlegri og líkamlegri heilsu þessara kvenna til þess að geta látið kerfið ganga. Það gengur auðvitað ekki, það hljóta allir að sjá það.“
