Ég var 13 ára gömul 9. bekk. Staðurinn var kjallaraíbúð í Hraunbænum. Ég var stödd heima hjá vinkonu minni sem var nýbúin að fá tölvuleikinn The Sims. Þetta var ást við fyrstu sýn, ást sem hefur enst síðan. Í dag spila ég The Sims 4, hef keypt á fjórða tug viðbóta við leikinn á fjárhæðir sem ég kýs að tjá mig ekki um, og stæri mig af því að kunna að spila leikinn á háu erfiðleikastigi.
The Sims 4 leikurinn gengur út á að stjórna lífi sögupersóna að öllu leyti, allt frá því hvernig og hvenær þær vakna, hvað þær gera, við hvern þær tala, hvað þær segja, hvað þær borða, hvenær þær pissa, bursta tennur, fara í sturtu og mæta til vinnu. Persónur þurfa að mennta sig, sækja grunnskóla, framhaldsskóla, háskóla og láta til sín taka í atvinnulífinu. Þá þarf að finna sér maka og viðhalda hamingju í hjónabandinu. Þegar kemur að barneignum þarf að sinna börnunum almennilega, kenna þeim grundvallaratriðin og annars getur farið illa.
Ég er svo djúpt inni í The Sims að ég verð pirruð þegar fólk segir aulabrandara um að taka stigann úr sundlauginni eins og árið sé 2002. Þetta er miklu meira og flóknara en það. Þetta snýst ekki bara um að byggja hús. Þetta getur verið flókinn og taktískur leikur ef maður bara kann að spila hann, ef maður kann að flækja hlutina nógu mikið fyrir sér. Ég mun deyja á þeirri hæð.
Ég monta mig reglulega af því að mínir Simsar séu algjörlega sjálfbærir með orku og allan mat. Þeir eru með sólarrafhlöður á þakinu, sækja allan matinn sjálfir af sínu eigin landi, til að mynda rækta þeir sitt eigið grænmeti, rækta sojabaunir, bjöllur til vinnslu á bjölluhveiti, eiga litlar varphænur, lamadýr og dvergsauðfé til ullarvinnslu og geitur og kýr til mjólkurvinnslu. Úr þessu er svo unnið í höndunum; allt frá gervikjöti úr sveppum, tófú, garn og prjónavörur, ostar og allskonar niðurstöðuvörur og sultur. Svo að ég tali nú ekki um brauðið og baksturinn.
Það þarf að vera ábyrgur samfélagsþegn og gæta þess að neysla sé til fyrirmyndar, annars fær hverfið neikvætt kolefnisspor og þá fara allir að hósta og vera óhamingjusamir, veikir og sívælandi.
Í The Sims 4 fær enginn krabbamein, það er aldrei uppskerubrestur og engar hræðilegar heimsfréttir berast af þjóðarmorðum. Í raun gerist ekkert sem er ekki hægt að laga með peningum hér um bil samdægurs, ef maður á bara nógu mikið af þeim. Eða bíddu.
Kannski er það líka þannig í raunveruleikanum. Ég þarf eitthvað að skoða þetta.
