Vísir greinir frá því að vinna sé hafin innan ráðuneytisins við að breyta lögum um fjölmiðla.
„Ein helsta fyrirhugaða breytingin er að hlaðvörp verða ekki lengur skráningarskyld sem fjölmiðlar. Þannig virðast hlaðvarparar hafa unnið stríðið við Fjölmiðlanefnd, sem geisað hefur um nokkur misseri.“
Ekki næst í nefndina
Vísir leitaði eftir viðbrögðum frá fjölmiðlanefnd en þar svara engir símar og Elfa Ýr Gylfadóttir framkvæmdastjóri tekur heldur ekki síma. En það gerðu þau Þórarinn og Ólöf kampakát. Þau fögnuðu ákaft því sem fram kemur í fréttinni. Þórarinn segist hafa í ógáti vakið athygli nefndarinnar á sér.
„Ég sendi erindi á fjölmiðlanefnd til þess að skoða fyrir forvitnisakir hvað þyrfti til þess að komast inn á tíðni í útvarpi?“
Þórarinn var að velta því fyrir sér að skoða þetta og fjölmiðlanefnd svaraði erindinu með því að tilkynna honum að óháð því hvort að hann færi inn á tíðni eður ei þá myndi ég þurfa að skrá mig sem fjölmiðil. Þá varð Bleik brugðið.
„Ég svara því til að ég væri ekki fjölmiðill, ég myndi ekki skilgreina mig sem slíkan og því gæti ég ekki með góðri samvisku skráð mig. Þeir senda ítrekun og segja að ég muni sæta sektum og öðrum viðurlögum muni ég ekki skrá mig.“
Sigur tjáningarfrelsisins
Þórarinn leitaði sér lögfræðiaðstoðar og lögmaður hans sendi þeim erindi þess efnis að málið færi gegn Mannréttindasáttmála Evrópu og stjórnarskrá Íslands.
„Fjölmiðlanefnd segir á móti að þetta séu ekki gild rök og ítrekar viðurlögin. Ég í kjölfarið var að meta mína stöðu í samráði við lögmanninn minn og við huguðum að næstu skrefum þegar ég fæ þessar fréttir.“
Að sögn Þórarins var ástæðan fyrir því að hann fór í þennan slag ekki vegna þess að erfitt væri að skrá sig sem fjölmiðil heldur af neðangreindum ástæðum:
„Í fyrsta lagi tjáningarfrelsisins sem ég tel að eigi í vök að verjast en ef ríkið getur skilgreint starfstitla borgaranna sem þeir telja sig ekki heyra undir erum við komin á sérkennilegan stað. Í öðru lagi byggði þessi barátta á því að þó svo að starf fjölmiðlanefndar sé eitthvað sem fer ekki gegn mínum starfsháttum í dag sýnist mér á gögnum á vef þeirra að ákvarðanir nefndarinnar séu handahófskenndar. Til dæmis virðist mér sem svo að fjölmiðlanefnd skilgreini bara sum hlaðvörp sem fjölmiðla en aðra ekki og færir fyrir því afar veik rök.“
Gangi gegn hagsmunum fjölmiðla
Aðrar ástæður sem Þórarinn tiltekur eru þær að þetta bauk nefndarinnar að vilja koma lögum yfir hlaðvörp gangi gegn hagsmunum fjölmiðla almennt.
„Fjölmiðlar eru heilt yfir á afar sérkennilegum stað og betur færi ef fjölmiðlanefnd einbeitti sér að því að bæta stöðu þeirra. Í dag starfar nefndin eftir glórulausum prinsippum sem gerir stöðu þeirra bara veikari.“
Þetta mál snýst fyrst og fremst um skilgreiningu á því hvað er fjölmiðill og svo virðist sem fjölmiðlanefnd hafi teygt sig of langt, allt of langt.
Ólöf er einnig kát. Hún bindur jafnvel vonir við að brátt verði um þessa nefnd sem hún hefur nú eldað grátt silfur við lengi. Hún segir að þær Kristín bulli og rugli en frumforsenda blaðamennsku er að halda engu fram gegn betri vitund.
„Við erum alsælar með þessa skynsamlegu lendingu. Logi er greinilega nettur gæi sem skilur að ríkið á ekki að vera í því að kæfa einkaframtakið eða tjáningarfrelsi fólks. Svo er hann held ég mjög skemmtilegur og hefur engan smekk fyrir því að regluvæða hversdaginn umfram það sem þegar er.“
Fjölmiðlanefnd telji internetið allt sinn vígvöll
Ólöf hefur staðið í bréfaskriftum við fjölmiðlanefnd og er það kostuleg lesning. Ólöf túlkar svör þeirra þannig að þetta sé lögfræðiálit frá Brussel sem hafi farið út í skurð. Í raun virðist sem fjölmiðlanefnd átti sig ekki á erindi sínu. Samkvæmt erindisbréfi frá stjórnvöldum, sem virðast nú hafa misst þolinmæði sína gagnvart nefndinni, skal hún efla fjölmiðlalæsi, fjölbreytni og fjölræði í fjölmiðlum, stuðla að vernd barna, standa vörð um tjáningarfrelsi og rétt almennings til upplýsinga.
„Ég er að láta athuga þetta fyrir mig og sé þetta hvergi annars staðar svona,“ segir Ólöf varðandi starfsemi nefndarinnar. „Svör þeirra til mín gefa til kynna að gervallt internetið sé þeirra vígvöllur og yfirráð þeirra þar séu alger. Ég hef bent á Only Fans-starfsemina, hvort að það myndi breyta einhverju ef við færðum hlaðvarpið af spotify og á only fans, en þau hjá nefndinni telja sig eiga erindi við alla þessa miðla.“
Kannski að Logi verði nú minn pennavinur?
Ólöf segir lögfræðiálitið ekki komið en það verði lykilplagg í málinu. Hins vegar gæti farið svo að hún þurfi ekki að eltast við þetta öllu lengur. Ólöf var um hríð ritstjóri Fréttablaðsins og hún telur fjölmiðlanefnd vinna miklu meira ógagn en gagn.
„Ég mun samt alveg sakna bréfaskriftanna við Fjölmiðlanefnd því ég hafði gagn og gaman af þeim en ég gæti kannski gert Loga minn að pennavini?“ spyr Ólöf.
Eins og áður sagði eru bréfaskipti Komið gott og fjölmiðlanefndar athyglisverð. Þar segir til að mynda Ólöf á einum stað:
„Úff. Það er erfitt að vera trúður með grínprógramm á Íslandi,“ þegar hún hefur ítrekað leitað eftir fresti. „Við höfum fundið okkur knúnar til að leita lögfræðiálits að utan, enda teljum við stofnunina komna langt út fyrir umboð sitt og hlutverk og raunar að um sé að ræða gullhúðun á EES regluverki langt umfram tilefni. Umfang málsins er því stórt enda aðför að tjáningarfrelsinu sjálfu sem fest er í stjórnarskrá.“
Ólöf segir það rétt, bréfaskriftirnar voru orðnar það umfangsmiklar að hún hafi verið farin að líta á þetta sem leik, að skiptast á bréfum við fjölmiðlanefnd. En undir lúrði hótun um háar dagsektir.
