Ekki vísa börnum á dyr
Lovísa Ingvadóttir missti bestu vinkonu sína sviplega þegar þær voru aðeins fjórtán ára gamlar. Hún fer yfir það hvernig hefði verið hægt að styðja vinahópinn betur eftir áfallið. „Það hefði verið gott ef einhver hefði komið inn í skólann og látið vita að við gætum leitað til þeirra.“
Lovísa Ingvadóttir beið eftir strætó að morgni 7. júní 2021 þegar hún mætti Öglu Arnars Katrínardóttur. Hún spurði hvar Embla, systir Öglu og ein af sínum allra bestu vinkonum, væri. Hún er dáin, svaraði Agla. Hún hefði svipt sig lífi þá um nóttina. Lovísa var þarna stödd með tvíburasystur sinni og svaraði því til að þetta væri ekkert fyndið. Hjarta hennar sökk og hún skildi ekki hvað Agla var að segja, en Agla endurtók fréttirnar. Í sama mund var strætisvagninn kominn og Agla kvaddi. „Þetta gerðist allt á örskömmum tíma. Ég hallaði mér upp að vegg og datt eiginlega, missti bara máttinn. Ég byrjaði að hringja á fullu í Emblu en það svaraði enginn. Allt í einu byrjaði að hellirigna og ég öskraði út í loftið: Þú varst búin að lofa mér!“
Strætisvagnaskýlið var við ráðhús Reykjavíkur og út kom stjórnmálamaður sem spurði …
