„Aðferðafræðilega ætti þetta að vera hægt,“ segir Snæbjörn Pálsson, prófessor í stofnlíffræði við Háskóla Íslands, um það að grafa upp bein í gröf Jónasar Hallgrímssonar til að fá úr því skorið hvort þau séu raunverulega hans.
Jónas Hallgrímsson lést í Kaupmannahöfn 1845 og var grafinn þar. Um öld síðar voru bein hans grafin upp og flutt í þjóðargrafreitinn á Þingvöllum.
Hópur fólks vill nú láta grafa bein hans upp, taka úr þeim sýni og senda í erfðagreiningu til að kanna hvort hann sé í raun grafinn þar.
„Mér finnst spurning til hvers er farið af stað með þetta. Það er margt annað áhugaverðara í sjálfu sér,“ segir Snæbjörn.
Hann bendir á að bein geti verið í misgóðu ástandi sem velti á umhverfinu sem þau eru í. Þá geti erfðaefni brotnað niður með tímanum og jafnvel breyst aðeins. „En það er væntanlega hægt að leiðrétta fyrir því,“ segir hann.
Auðvelt að sjá hvort erfðaefnið er danskt
Snæbjörn segir að ef nothæft sýni fæst úr beinunum þurfi að bera þau saman við fyrirliggjandi gögn. Nánar er hægt að lesa um slíkar greiningar í svari Snæbjörns sem birtist á Vísindavefnum árið 2020.
Hann segir að það sé auðveldlega hægt að komast að því hvort beinin séu úr Íslendingi eða Dana. Til að auðkenna Jónas sjálfan þurfi hins vegar erfðaefni úr ættingja hans.
Snæbirni þykir líklegt að hægt væri að finna ættingja til að bera erfðaefnið saman við – til dæmis lifandi Íslendinga sem eru skyldir Jónasi. „Eins mætti mögulega grafa upp ættingja Jónasar og athuga erfðaefni þeirra en mér finnst eiginlega ástæðulaust að grafa þá upp til að fá úr þessu skorið.“
