Í Zero Company setja spilarar sig í spor Hawks, sem er fyrrverandi yfirmaður í herafla Lýðveldisins. Honum var bolað þaðan eftir misheppnaða orrustu í Klónastríðunum svokölluðu sem honum/henni var ranglega kennt um að hefði misfarist og stofnaði sitt eigið málaliðafyrirtæki.
Útsendarar leyniþjónustu Lýðveldisins ráða Hawks til að stöðva ráðabrugg hættulegs sértrúarsafnaðarins „Infinite Coil“ sem gífurleg ógn stafar af. Þetta ævintýri vindur svo upp á sig, eins og ævintýri gera gjarnan.
Við kynnumst líka ákveðnum „kanónunum“ í leiknum, sem er ekki verra.
Ekki ósvipað XCOM
Eins og glöggir lesendur sem horfðu á stikluna hér að ofan áttuðu sig eflaust á svipar Zero Company að miklu leyti til XCOM-leikjannan og annarra þar sem spilara stýra tiltöulega smáum sveitum hermanna, einum á eftir öðrum, í gegnum smærri orrustur og bardaga.
Leikir sem þessir eru gjarnan kallaðir „lotubundnir“ en ensku er þetta kallað „turn based combat“.
Á milli verkefna þurfa spilarar svo að stýra og betrumbæta höfuðstöðvar málaliðahópsins, ráða nýja málaliða, klæða þá og fæða og bæta vopn þeirra og búnað.
Smærri verkefni eiga sér svo stað í textaformi, þar sem Hawks getur grætt peninga, vopna eða upplýsingar sem nýtast við þessa uppbyggingu. Í þetta nýtast málaliðarnir sem maður notar minna í bardögum.
Maður getur einnig rætt við málaliða og aðra í Zero Company á milli borða og þannig fengið ný verkefni og bætt málaliðahópinn enn frekar með því að bæta samband Hawks við þá en því fylgja ákveðnir bónusar fyrir teymið.
Þetta er í raun allt saman hefðbundið fyrir lotubundna leiki eins og XCOM og Zero Company gerir þetta bara nokkuð vel.
Allir geta dáið
Hawks sjálfur er nokkuð óskrifað blað sem spilarar geta breytt eftir eigin höfði. Það er í raun hægt að breyta málaliðunum slatta og klæða þá og sérsníða eftir eigin höfði, sem getur verið mjög gaman og er frekar mikill tímaþjófur.
Málaliðarnir eru reyndar mismunandi. Sumir eru random persónur sem skipta litlu máli en Zero Company er einnig skipað mikilvægari persónum sem byrja í hópnum og bætast við hann seinna meir.
Allir geta þeir þó dáið, nema Hawks auðvitað, ef þeir særast þrisvar sinnum. Það er þó hægt að lækna menn á milli borða en þá eru þeir úr leik um tíma og það kostar mikilvæga peninga.
Ég hef ekki misst mann enn og stefni ekki á að gera það, ef ég kemst hjá því.
Ágætis saga en ekkert framúrskarandi
Saga SWZC er ekkert til að hrópa húrra yfir en það er svo sem ekkert að henni heldur. Það eru vondir drullusokkar þarna úti sem ógna saklausu fólki og þá þarf að stoppa. Það hjálpar mjög til að þetta sé í söguheimi Star Wars, sem er alltaf heillandi.
Sagan er fín, er kannski besta leiðin til að orða það. Andrúmsloft leiksins er líka gott og mér finnst það heppnast sérstaklega vel að sem Hawks geti maður gengið um bækistöðvar Zero Company, spjallað við fólk og bætt hluti.
Ég hef líka varið merkilega miklum tíma í að leita að einhverskonar geimrottu og sé ekki eftir neinu.
Bardagarnir bestir
Bardagakerfið er í raun það sem stendur upp úr í Zero Company en þar er líka ekki verið að brjóta blað í sögu lotubundinna leikja. Maður tekur fjóra menn í bardaga, sem allir hafa mismunandi hæfileika og geta borið mismunandi vopn.
Það eru átta mismunandi flokkar fyrir málaliða. Þar er um að ræða hermenn, heilara, spæjara og slíkt en seinna meir er hægt að blanda flokkum málaliða saman.
Miklu máli skiptir að rækta samband þeirra málaliða sem maður tekur með í bardaga. Því betra sem það er, því betur standa þeir sig í bardögum.
Hver málaliði hefur þrjú aðgerðastig, eins og ég ætla að kalla það, í upphafi hverrar lotu. Það kostar stig að hreyfa hvern málaliða, að skjóta og nýta aðra hæfileika. Það að hitta andstæðinga veltur á ýmsum þáttum eins og hvort þeir eru í skjóli og hvaða byssu viðkomandi málaliði er með.
Þetta er allt saman frekar hefðbundið og í takt við aðra lotubundna bardagaleiki.
Zero Company er einnig með eitthvað sem kallast „advantage“ en því safnar maður með því að skjóta vonda kalla og öðrum leiðum. Þessi stig er hægt að nota til sérstakra aðgerða sem geta gerbreytt stöðunni á vígvellinum. Það að læra inn á þessa hæfileika skiptir miklu máli
Samantekt-ish
Zero Company er fínn leikur. Það er í raun fátt framúrskarandi við hann en það þarf ekkert alltaf. Þetta er vel fínpússaður leikur en fyrst og fremst skemmtilegur. Sérstaklega ef þú ert fyrir aðdáandi herkænskuleikja (eins og ég). Á því sviði er varla tekið eitt feilspor í leiknum.
Ég velti vöngum yfir því hversu gaman það mun vera að spila leikinn aftur seinna meir, þar sem þetta er einspilunarleikur sem fylgir fastmótaðri sögu.
Mér finnst þó óhætt að staðhæfa að aðdáendur bæði lotubundinna herkænskuleikja og aðdáendur Star Wars ættu ekki eftir að sjá á eftir peningunum sem fara í leikinn.
