Maðurinn, sem heitir Kristian, bar vitni að ósk verjanda Kastriots Pepaj, sem grunaður er um að hafa skipulagt innflutning 14 lítra af amfetamínbasa ásamt Sævari Hilmarssyni. Tveir skipverjar á Dettifossi eru einnig ákærðir fyrir aðkomu að innflutningnum.
Kristian var fenginn til að bera vitni vegna yfirlýsingar hans, sem liggur fyrir í gögnum málsins, þar sem hann útskýrir hvers vegna hann hringdi í Kastriot úr þýsku símanúmeri.
Símtal það var borið undir Kastriot þegar hann gaf skýrslu fyrir dómi, þar sem að það barst úr þýsku númeri en skipverjarnir tveir sóttu amfetamínbasann til Bremerhaven í Þýskalandi. Hann sagði það hafa tengst mögulegum fasteignaviðskiptum í Albaníu.
Vitnið á undan tók upp tólið
Mjög erfiðlega gekk að ná sambandi við Kristian og brugðið var á það ráð að fá annað vitni á undan honum. Það vitni var albanskur vinur Kastriots. Að loknum vitnisburði hans var reynt aftur að ná í Kristian og það tókst ekki fyrr en vitnið á undan tók upp símann og hringdi í Kristian. Þá kveikti hann loks á myndavél og hljóðnema tölvu sinnar.
Hann hóf vitnisburð sinn á því að segja að hann skildi ekkert í því að vera orðinn vitni í sakamáli á Íslandi og fékk sér í kjölfarið smók, sem vakti nokkra kátínu viðstaddra.
Nóg af sakamálum í Albaníu
Verjandi Kastriots spurði hann þá hvernig hann þekkti til Kastriots og eiginkonu hans og hvers vegna hann hefði hringt í Kastriot.
Kristian sagðist virða fjölskyldu Kastriots mjög mikið og hann hefði hringt í hann til að bjóða honum hús í Albaníu til kaups. Hann hefði fengið símanúmer Kastriots frá þriðja manni og hringt í hann einu sinni. Hann hefði reynt að hringja í hann aftur en þá hefði Kastriot verið kominn í fangelsi á Íslandi. Hann hafi hringt úr þýsku símanúmeri þar sem hann hefði um nokkurra ára skeið starfað sem bifvélavirki þar í landi. Hann hefði aldrei komist í kast við lögin og því skildi hann ekki af hverju væri verið að spyrja hann út í þessa hluti.
„Ég skil ekkert af hverju þið eruð að spyrja mig út í sakamál á Íslandi, það er nóg af sakamálum í Albaníu.“
Þurfti að fletta símanúmerinu upp í bók
Þá var hann beðinn um að gefa upp símanúmerið sem hann notaði til að hringja í Kastriot. Þá stóð hann upp, sem vakti furðu dómara og sækjanda, sneri aftur með bók í hönd, sleikti fingur og hóf að fletta í bókinni.
Þá vakti sækjandi athygli á því að einhver virtist vera inni í herberginu með honum. Hann gekkst við því að fjölskyldumeðlimur hans væri með honum, á sama tíma og hann beindi honum út úr herberginu. Dómari ítrekaði að hann þyrfti að vera í einrúmi á meðan hann bæri vitni.
Verjandi sýndi kollega myndskeið af Herra Línu
Kristian þuldi símanúmerið þá upp úr bókinni og sækjandi spurði hann hvers vegna hann þyrfti að lesa símanúmerið upp úr bók og hvort það væri ekki hans eigið númer.
Þá virtist hann fara í uppnám og sagði nokkuð óðamála:
„Frú eða fröken, ég hef búið í Þýskalandi síðan 2018, heldur þú að ég, 61 árs maðurinn, geti munað þetta símanúmer? Ég setti það bara í símann og pældi ekki meira í því.“
Þegar Kristian fór með þessa tölu hlógu viðstaddir í dómsal og að mati blaðamanns tók steininn úr þegar hann sá einn verjenda sýna kollega sínum myndskeið af ítölsku teiknimyndafígúrunni Herra Línu. Játa verður að talsverð líkindi voru með talanda Kristians og Herra Línu.
Ungur maður færði honum yfirlýsinguna
Loks var Kristian spurður út í yfirlýsingu hans, sem er sem áður segir meðal gagna málsins. Hann sagði að ungur maður hefði komið að máli við hann og látið hann fá yfirlýsinguna á ensku. Hann ætti að þýða yfirlýsinguna yfir á albönsku, lesa hana yfir og undirrita.
Hann hefði farið með yfirlýsinguna til löggilts skjalaþýðanda, lesið hana yfir og undirritað hana. Ungi maðurinn hefði sagt honum að hann yrði að gera það þar sem hann væri vitni í máli vegna símtals hans og Kastriots.
„Ég bið að heilsa dómara, sækjanda og lögmönnum,“ sagði hann að lokum.
