Enn í dag ræður 90 ára erfðaskrá för á framtíðarbyggingarlandi höfuðborgarsvæðisins. Erfðaskrána gerði Magnús Hjaltested Einarsson, eigandi Vatnsendajarðarinnar, 1938. Hún kveður á um að hin flennistóra Vatnsendajörð skuli tilheyra elsta syni ákveðins leggjar Hjaltested-ættarinnar og ganga í erfðir frá elsta syni til elsta sonar. Erfðaskráin fylgir erfðaröð konunga og trompar erfðareglur í landinu og ákvæði stjórnarskrár um jafnan rétt kynjanna. Hún hefur verið kveikja að hatrömmum deilum í Hjaltested-ættinni og áratugalöngum málaferlum. Deilurnar hafa snúist um hver megi hafa tekjur af landinu og hver eigi tilkall til ættaróðalsins sem stendur á besta stað við Elliðaárvatn.
Vatnendajörðin er tugmilljarða virði og á henni er meðal annars vatnsforðabúr höfuðborgarsvæðisins.
Bölvunin
Í þættinum Sögur úr raunveruleikanum er fjallað um álögin á Vatnsenda. Sá grunur hefur læðst að nokkrum viðmælendum þáttarins að erfðaskránni hafi fylgt einhvers konar bölvun, því eitt áttu erfðaprinsarnir sameiginlegt. Enginn þeirra náði háum aldri.
Hér má heyra fyrsta þátt af Álögunum á Vatnsenda.
Í erfðaskránni eru þær ævarandi kvaðir að erfingjum beri að stunda búskap á jörðinni og að þeir megi aldrei selja hana. Kvaðirnar gera það að verkum að rúmlega tvítugur maður í Kópavogi sér sig knúinn til að halda sauðfé inni í miðri byggð.
