„Ríkið á stóra sök á þessu að hafa ekki fyrr gripið til hins augljósa,“ segir Páll Magnússon í Reykjavík síðdegis en hann var fyrsti fréttastjóri Stöðvar 2.
Til umræðu voru endalok kvöldfrétta Sýnar en síðasti kvöldfréttatíminn verður sendur út núna klukkan hálf sjö.
„Þetta er dapurlegt fyrst og fremst, auðvitað gagnvart fólkinu sem núna missir vinnuna sína í dag en líka í bara sögu íslenskrar fjölmiðlunar. Ég held að þeir sem muna þennan tíma og það sem fór í kjölfarið geri sér grein fyrir því að tilkoma fréttastofu Stöðvar 2 á sínum tíma, 1986, fól í sér algjöra byltingu í fréttamennsku og blaðamennsku á Íslandi.“
Páll var fenginn frá Ríkisútvarpinu á sínum tíma, árið 1986, til að leiða fréttastofu Stöðvar 2. Það hafi ekkert eitt breytt fréttum Ríkisútvarpsins líkt og tilkoma nýrrar fréttastofu.
„Allt í einu fékk Ríkisútvarpið viðmiðun, samanburð, gat mælt sig við einhvern og fréttatíminn sem svona gat í rauninni hagað sér nokkurn veginn eins og hann vildi, missti aldrei áhorf. Allt í einu var hann kominn með samkeppni,“ segir Páll.
Fljótlega var áhorf á kvöldfréttir Stöðvar 2 komið á par við fréttir Ríkisútvarpsins.
Samkeppni um starfsfólk
„Tilboðið sem ég fékk var sem sagt: Heyrðu, þú mátt búa til þá fréttastofu sem þú vilt, þú ræðir einn hvaða fólk þú ræður til starfa, hvernig fréttatíminn verður að uppleggi, hvenær hann verður,“ segir Páll.
„Ég hugsaði með mér á endanum að þetta væri tækifæri sem ef ég myndi ekki grípa myndi ég sjá eftir alla ævi. Við tók auðvitað ævintýralegur tími.“
Við upphaf Stöðvar 2 hafi einnig orðið mikil samkeppni um starfsfólk. Allir, nema einn, sem Páll ræddi við voru tilbúnir að taka tækifærinu og þannig hafi fréttastofan verið afar vel mönnuð frá upphafi.
Hins vegar hafi rekstrarumhverfi einkarekinna fjölmiðla breyst til muna.
„Það hefur líklega aldrei verið þrengra og erfiðara frá því að rekstur útvarps og sjónvarps var gefinn frjáls á Íslandi,“ segir hann.
Áhrif sjónvarpsins hverfi
„Ég held að þetta hafi smám saman versnað. Ég held að samfélagsmiðlarnir séu að taka stærri og stærri hluta af auglýsingakökunni hér á Íslandi, það er eitt. Þeir eru líka þarna í friði, óskattlagðir og geta farið sínu fram eins og þeir vilja, þannig að smám saman hefur þrengt að þessu,“ segir Páll.
Páll telur hins vegar að Ríkisútvarpið muni halda sínum fréttaflutningi áfram í sjónvarpi þrátt fyrir að hinir hefðbundnu fjölmiðlar hafi tapað talsvert af mikilvægi sínu.
„Þeir skipta ekki eins miklu máli og þeir gerðu en einhver er nú ástæðan fyrir því að samt að þeim er haldið til haga hér í öllum löndunum hér í kringum okkur.“
Hann telur að ríkið eigi stóran hlut í því að sagan hafi farið svo.
„Rekstrarumhverfið er þetta og það er ekki hægt að ætlast til þess að einkarekin fyrirtæki séu að halda úti einhverju sem engar viðskiptalegar forsendur eru til að gera lengur. Ríkið á stóra sök á þessu að hafa ekki fyrr gripið til hins augljósa,“ segir Páll.
„Ég er ekki viss um að til þessarar lokunar væri að koma að minnsta kosti akkúrat núna ef ríkið léti þennan tekjumarkað í friði og hefði farið út af honum fyrr.“
