Kristinn Sigurjónsson skrifar:

Í dag, 10. september, er alþjóðlegur forvarnardagur gegn sjálfsvígum í gulum september. Nú er það staðreynd að karlar (og drengir) taka sitt eigið líf 3–4 sinnum oftar en konur (og stúlkur). Öll samfélagsumræðan er á forsendum kvenna. Hún hefur eingöngu snúist um það hvað konur eru mikil fórnarlömb feðraveldisins og gefið er í skyn að það sé vegna karla. Drengir eru innrættir með því að þeir séu ekki nógu hlýðnir, geri allt vitlaust og séu ekki nógu prúðir og stilltir. Kennslan er miðuð við stúlkur – og varla það heldur – og þegar PISA-könnunin kemur út er staðan hroðaleg fyrir bæði kynin, en sýnu verri fyrir drengi. Fyrir vikið eru þeir í yfirgnæfandi meirihluta þeirra sem falla brott úr framhaldsskólum.

Einstaklingur sem er ekki fluglæs eða með velsmurt málbein á ekki eins auðvelt með að tjá sig og svara fyrir sig. Hæfileikar einstaklinga liggja í mismunandi greinum, en um það skrifaði ég hinn 2. mars síðastliðinn í greininni. Óður til ólæsra drengja 

Fjölmiðlar og samfélagsmiðlar

Nú hafa meginstraumsfjölmiðlar og femínísk samtök haldið því fram við almenning að heimilisofbeldi sé algjörlega kynbundið og að karlmenn séu í tíma og ótíma að níðast á konum og beita þær líkamlegu, andlegu og kynferðislegu ofbeldi. Þessir aðilar fá hundruð milljóna á hverju ári í þennan heilaþvott. En rétt er að benda á að ekkert af þessu er rétt, eins og rannsóknir sýna , Men and Women in Europe are Equally Likely to be Victims of Domestic Violence, Research Shows.  Fjölmiðlar segja alltaf frá því ef kona ásakar karl um ofbeldi, en þegja svo um það þegar málinu er vísað frá eða það fellt niður. Þá er búið að skrímslavæða karlmennina og hrekja þá ofan í „kanínuholuna“, þótt ekkert sé á bak við ásökunina – enda þegja fjölmiðlar um það í hverju hún var fólgin og undir hvaða kringumstæðum samskiptin fóru fram. Í þeim málum þar sem farið hefur verið ofan í kjölinn á ásökununum hafa þær verið hraktar, en skaðinn er þá yfirleitt skeður. Dæmi um það er þegar eitt besta fótboltalið Evrópu var eyðilagt með lygum sem flestar voru hraktar. Meira að segja biskup hafði sérstakt dálæti á að hrekja karlpresta ofan í kanínuholuna. Í einu máli kom karlpresturinn upp úr holunni og svaraði fyrir sig, en allir meginstraumsfjölmiðlar þögðu þá þunnu hljóði. Það þarf auðvitað ekki að geta þess að enginn kvenprestur fór í kanínuholuna, en dæmin um þetta eru mýmörg.

Leikur í lífinu

Á þessum tíma koma niðurstöður PISA fram. Ísland hefur verið á nánast samfelldri niðurleið síðan 2015. Kennslukonurnar ná ekki til drengjanna og það virðist ekki snerta þá sem að kennslunni koma. Lengi var reynt að koma á kennslu sem hentaði drengjum, en það reyndist þrautinni þyngri allt þar til það tókst árið 2021 í Vestmannaeyjum undir heitinu Kveikjum Neistann.   Helga Vala sagði í Silfrinu árið 2021, undir yfirskriftinni  Bil milli kynja í skólakerfinu eykst  aað allt hefði orðið vitlaust ef þetta ætti við um stúlkur.

Drengir og stúlkur sem koma ólæs út í lífið eiga litla möguleika á að tileinka sér hagnýt og uppbyggileg áhugamál eða nám. Enda heltast drengir miklu oftar úr framhaldsnámi en stúlkur. Ég skrifaði grein um þetta 10. september 2024,   Læsi er Leiðin til Lífs-Löngunar.   En eins og fyrri daginn snerti þetta aðallega drengi og þá er kerfinu sama.

Margir afvegaleiðast í lífinu en vilja samt hafa rúmlega auraráð; stúlkur leiðast í vændi en drengir í eiturlyfjasölu, innbrot og annað ofbeldi. Hér láta heilaþvottafjölmiðlarnir ekki heldur sitt eftir liggja við að skrímslavæða mennina en setja fórnarlambsstimpil á konurnar sem fórnarlömb mansals. Skiptir þá ekki máli þótt loka hafi þurft Kristínarhúsi vegna notkunarleysis og nánast engin kona þiggði aðstoð vegna mansals í þeim málum sem upp komu – Enginn þolenda mansalsins þáði aðstoð lögreglu.

Ekki allir komast upp úr kanínuholunni

Ástæður þess að fólk tekur sitt eigið líf eru fjölmargar, sennilega jafnmargar og andlátin eru mörg, og má þar helst nefna geðraskanir og óreglu, allt með mismunandi blæbrigðum. En auk skrímslavæðingar karla hjá femínískum samtökum og meginstraumsfjölmiðlum hefur lögreglan tekið fullan þátt í þessu – annars vegar með röngum upplýsingum og hins vegar með sjónvarpsþætti sem gekk undir nafninu Nauðungastjórnun, þar sem því var beinlínis haldið fram að yfirgnæfandi hluti ofbeldis sé af völdum karlmanna.

Það er auðvitað þagað yfir því að vegna aflsmunar eiga konur erfiðara með að myrða karla en öfugt. Með þetta viðhorf hjá lögreglunni þarf enginn, nema þessir aðilar sem ég hef talið upp, að undrast að karlmenn telji það gagnslaust að leita til hennar. Það er líka þagað yfir því að um 25% sjálfsvíga megi rekja til sambúðarvandamála, og þá er ekki tekið tillit til tálmunar og upploginna ásakana. Að teknu tilliti til þessa eru þetta femíníska ofbeldi meginstraumsmiðla ásamt lygum femínískra stofnana og lögreglu valdandi miklu fleiri ótímabærum dauðsföllum karla en öfugt.

Ótrúleg samkennd feminista með ofbeldi kvenna

Það hefur komið fram að konur eru komnar í nánast allar stjórnunarstöður hjá hinu opinbera. Því er aftur á móti lítið flíkað af fjölmiðlum að sama hversu alvarlegum ásökunum er logið upp á karlmenn, þá gera saksóknari og lögregla ekkert – ekki einu sinni þótt viðkomandi hrekist út í það að taka sitt eigið líf. Ef viðkomandi kemst upp úr kanínuholunni og sækir rétt sinn, þá semur lögreglan frekar en að fá á sig dóm (búið er að fjarlægja fréttina um dómsáttina).

Það sem kórónar samkennd kvenna með öðrum konum er mál sem nú er fyrir dómstólum í Bandaríkjunum; mál Lindsay Clancy sem myrti þrjú börn sín, en samkenndin vísar til fæðingarþunglyndis. Þetta er ekki einsdæmi, því Andrea Yates myrti fimm börn sín árið 2001 og fékk líka samkennd femínista. Nú er fæðingarþunglyndi ekki bundið við konur sem hafa fætt börn – það hrellir líka feður og foreldra ættleiddra barna – en geðröskun hefur aldrei verið afsökun fyrir ofbeldi karla á meðan þeir eru taldir sakhæfir.

Lokaorð

Nú eru nokkur samtök sem sinna forvörnum gegn sjálfsvígum. Konur eru í forsvari fyrir þeim öllum, öll umræðan er á höndum kvenna og á þeirra forsendum, og árangurinn er enginn gagnvart körlum. Meira að segja embætti landlæknis dregur að birta tölur um kynjaskiptingu sjálfsvíga vegna þess að hún er svo óhagstæð.   Það er von mín að skólakerfið taki meira mið af þörfum og vanköntum barna, ekki bara drengja þótt þeir fari verst út úr því, svo þau geti tileinkað sér gagnleg áhugamál og svarað fyrir botnlausar lygar meginstraumsfjölmiðla, femínískra samtaka og lögreglu. Þannig að þegar þeim hefur verið komið ofan í kanínuholuna beri þeir ekki beinin þar með því að taka sitt eigið líf, heldur komi upp úr henni sem sterkari menn.

Höfundur er Magister apud Universitatem Reykiavicensem qui dimissus est.