Páll Vilhjálmsson skrifar:

Leiðtogar stjórnmálaflokka ganga að vísum stuðningi nánustu félaga. Traustið skal ekki sagt upphátt. Formaður stjórnmálaflokks er illa staddur fái hann opinbera traustsyfirlýsingu samherja. Hanna Katrín atvinnuráðherra þekkir óskráðu regluna, sjóuð sem hún er í stjórnmálum.  Er hún lýsir yfir stuðningi við formann Viðreisnar og utanríkisráðherra er það játning af hálfu Hönnu Katrínar að staða Þorgerðar Katrínar í ríkisstjórn og innan flokks sé ótraust, ef ekki óverjandi.

Útspil Hönnu Katrínar vekur athygli á undirskriftarsöfnun á Ísland.is þar sem krafist er afsagnar utanríkisráðherra. Orð Hönnu Katrínar eru á Facebook, vafalaust skrifuð eftir samtöl við flokksmenn. Atvinnuráðherra leikur ekki einleik, talar fyrir fleiri en sjálfan sig. Hanna Katrín og þeir sem með henni eru í liði innan Viðreisnar vilja flýta falli utanríkisráðherra áður en skaðinn verður óbætanlegur fyrir ríkisstjórn og flokk.

Þorgerður Katrín utanríkisráðherra er rúin trausti þjóðarinnar. Hún er dragbítur á ríkisstjórnina, óvelkomin í Washington og illa þokkuð í Brussel. Og nú kemur samherji fram undir nafni og segist treysta Þorgerði Katrínu. Þú líka, Brútus.

Pólitísk staða formanns Viðreisnar er sjálfskaparvíti. Ráðherrann krafðist þjóðaratkvæðagreiðslu og tapaði. Stjórnmálamenn tapa oft, ná ekki þeim árangri í málefnum eða kosningum sem að er stefnt. Tvennt er stærra og verra fyrir Þorgerði Katrínu en gengur og gerist í pólitík. Í fyrsta lagi bjó hún sjálf til prófið sem hún féll á. Þjóðaratkvæði er afbrigði í stjórnmálum. Aldrei fyrr í lýðveldissögunni er efnt til þjóðaratkvæðis með þingsályktun ráðherra. Þorgerður Katrín var upphaf og endir kosningabaráttu já-hreyfingarinnar. Hún gerði utanríkisráðuneytið að áróðursdeild. Tapaði samt.

Í öðru lagi niðurlægði Þorgerður Katrín sjálfa sig í ósigrinum. Tapi má taka með reisn, þykir drengskapur í íþróttum. Daginn eftir kosninguna mætti Þorgerður Katrín á blaðamannafund og sagði, nánast berum orðum, að þjóðin hefði kosið rangt. Nú skyldi svo sannarlega sýna landsmönnum í tvo heimana. Bókun 35, um forgang ESB-laga á Íslandi, yrði á dagskrá og ekki kæmi til greina að afturkalla ESB-umsóknina frá 2009.

Allan starfstíma Þorgerður Katrínar í utanríkisráðuneytinu er aðeins ein stefna í utanríkismálum Íslands, að landið verði ESB-ríki. Þjóðin sagði nei í kosningunni á höfuðdaginn. Jafn afgerandi ósigur verður að fá pólitískar afleiðingar. Annars eru stjórnmálin hætt að virka. Vitanlega átti Þorgerður Katrín að stíga til hliðar sem utanríkisráðherra, t.d. skipta á embætti við Hönnu Katrínu atvinnuráðherra eða Þorbjörgu dómsmálaráðherra. Hefði hún gert það, og afturkallað ESB-umsóknina, mætti segja að ráðherra hlustaði á þjóðina og tæki mark á niðurstöðu lýðræðislegra kosninga.

En Þorgerður Katrín sagði nei, kemur ekki til greina að ég víki eða afturkalli umsókn. Áfram skulu Evrópumál á dagskrá þótt þjóðin hafi hafnað leiðangri til Brussel. Yfirmáta hroki Þorgerðar Katrínar verður henni að falli. Hanna Katrín fer fínt í að segja Þorgerði Katrínu óhæfan stjórnmálamann. Atvinnuráðherra skrifar á Snjáldru:

Fátt lýsir styrk Þorgerðar Katrínar betur en sú staðreynd að ef færi gefst á að endurtaka það að bjóða íslenskri þjóð að taka ákvörðun um framhald aðildarviðræðna við Evrópusambandið myndi ekki standa á henni að taka slaginn aftur.

Hanna Katrín mærir þann eðlisþátt Þorgerðar Katrínar að hún tekur ekki sönsum. Þjóðin segir nei en utanríkisráðherra heggur hausnum í steininn og öskrar: jú víst. Háðið klæðir atvinnuráðherra í búning lofsyrða. Benedikt Jóhannesson, stofnandi Viðreisnar, á til stílbrigði af þessum toga. Skyldi þó aldrei vera að hann hafi lagt Hönnu Katrínu lið að semja pólitíska útfararæðu utanríkisráðherra?