„Við erum ofsalega kát og þakklát og enn þá að ná okkur niður á jörðina eftir gærkvöldið,“ segir Hildur Björnsdóttir, oddviti Sjálfstæðisflokksins, í Sprengisandi nú í morgun.
Sjálfstæðisflokkurinn í Reykjavík hlaut níu kjörna fulltrúa en úrslitin lágu fyrir í gærkvöldi. Hildur gaf þá þegar út að það væru helst tveir kostir í stöðunni fyrir meirihlutaviðræður, annars vegar samstarf flokksins með Miðflokknum, sem hlaut þrjá fulltrúa, eða Viðreisnar og Framsóknar, sem hlutu tvo og einn fulltrúa.
„Það er ekkert komið á hreint með meirihluta,“ segir Hildur við Kristján Kristjánsson þáttastjórnanda.
„Ég held við munum leggja spilin á borðið og málefnin munu ráða för.“
„Drullusvekktur“
Ari Edwald, oddviti Miðflokksins, og Pétur Marteinsson, oddviti Samfylkingarinnar, voru einnig mættir til að ræða niðurstöður kosninganna. Ari var afar sáttur.
„Miðflokkurinn er að vinna stórsigur hlutfallslega og hefur fimmfaldað fylgið sitt í borginni,“ segir hann.
Pétur var ekki í sama gír en Samfylkingin fékk fimm kjörna fulltrúa sem er það sama og flokkurinn hlaut í sveitarstjórnarkosningunum árið 2022.
„Ég er drullusvekktur,“ segir Pétur.
„Það hefur ýmislegt gengið á á kjörtímabilinu og undanfarnar vikur. Mér finnst spjótið standa á Samfylkingunni sem þessum flokki sem er búinn að vera við völd lengi. Það hefur verið máluð sú mynd að það er allt ómögulegt og í rúst í Reykjavík.“
Hann segist þó hafa vitað að einhver mistök hafi verið gerð, til að mynda hið tíðrædda græna gímald, og vissi að það var á brattann að sækja. Hann gagnrýnir umræðuna vikuna fyrir kosningar.
„Í fréttum á Rúv kom aftur bensínstöðvarmálið, það var blásið upp og rætt, svo kortamálið sem kemur upp, ársreikningurinn birtur. Það var mikið um að kjósendur væru minntir á að Samfylkingin hefði verið að klúðra,“ segir Pétur.
„Ég hef verið að segja að ég er sammála þeim sem hafa verið að nefna að kjósendur vildu breytingar og ég vildi meina að ég væri breytingin.“
Fengu fulltrúa frá Framsókn
Ari telur að Samfylkingin hafi þó unnið ákveðinn varnarsigur. Þau fengu jafn marga fulltrúa og í síðustu kosningum, sem þá dugði til áhrifa ólíkt nú. Ekki sé heldur mikil breyting á kjöri hjá Sósíalistaflokknum og Vinstrinu, sem fengu álíka marga fulltrúa, sé litið til þess að Sanna Magdalena fór úr Sósíalistaflokknum yfir í Vinstrið.
„Breytingin er hjá þeim sem gefa eftir fylgi, Píratar þurrkast út, Framsókn gefur eftir og Flokkur fólksins. Þetta eru fulltrúarnir sem við erum að fá í Miðflokkinn og Sjálfstæðisflokkinn,“ segir hann.
Ari segist hafa byggt sína kosningabaráttu á því að kjósendur hafi verið að kalla eftir breytingum. Aðspurður hvaða breytingar séu á lista nefnir hann nokkur dæmi.
„Það er á mörgum sviðum en það sem mælingar sýna er að kjósendur eru óhressastir með það sem tengist stærðarmörkum eða vaxtarmörkum, samning sveitarfélaganna sem hefur afmarkað þróun borgarinnar varðandi ný hverfi,“ segir Ari.
„Svo eru stór mál í skólakerfinu, leikskólanum og víðar þar sem er óánægja og víða með þjónustu við borgarbúa.“
Kallar eftir þverpólitískri samstöðu
Hildur kom einnig inn á samgöngusáttmálann, málefni sem var ítrekað rætt í kosningabaráttunni.
„Það var hluti af okkar kosningaáherslum að endurskoða samgöngusáttmálann,“ bendir hún á en tekur fram að henni finnist umræðan hafa leitt til eins konar menningarstríðs í borginni og skautun í umræðunni.
Hún telur að það sé tækifæri til að endurhugsa málin svo það ríki um þau breið sátt. Þrátt fyrir að fólk vilji hjóla- og göngustíga þýði það ekki að viðkomandi hati einkabílinn, og öfugt.
„Það er ákveðið afrek að gera samgöngumál að einu heitasta kosningamálinu,“ segir Hildur
Meirihluti þeirra sem taka nú sæti í borgarstjórn hefur ekki gegnt því embætti áður og eru því ákveðin kynslóðaskipti í gangi.
„Það hefur gerst að borgarstjórn hefur unnið að stórum málum þverpólitískt, það væri ánægjulegt,“ segir hún.
„Borgarbúar gætu verið sáttir og glaðir og ferðast um í umferðinni eins og þeir kjósa.“
