Landsréttur hefur snúið við sýknudómi Héraðsdóms Reykjavíkur í umfangsmiklu kynferðisbrotamáli. Málið snýr að manni sem ákærður var fyrir ítrekuð kynferðisbrot gegn yngri systur sinni á árunum 2003 til 2007.
Héraðsdómur sýknaði manninn en Landsréttur sakfelldi hann og dæmdi í fjögurra ára fangelsi. Fullnustu refsingarinnar var þó frestað í tvö ár, sem þýðir að hann þarf ekki að afplána refsinguna haldi hann skilorð.
Einn dómari, Símon Sigvaldason, skilaði sératkvæði og taldi að refsingin ætti ekki að vera skilorðsbundin. Lagði hann til tveggja ára óskilorðsbundinn fangelsisdóm, meðal annars á þeim forsendum að ákæran tæki til brota sem fóru fram eftir að hann náði sakhæfisaldri og að hann hefði verið á tuttugasta aldursári þegar brotunum lauk.
Málið laut að ásökunum um að maðurinn hefði um árabil brotið kynferðislega gegn systur sinni á heimili fjölskyldunnar í Reykjavík, í sumarbústaðaferðum og í fjölskylduferð til Spánar. Samkvæmt ákæru fólust brotin meðal annars í samræði, munnmökum og annarri kynferðislegri háttsemi.
Í dómi Landsréttar segir að framburður brotaþola hafi verið trúverðugur og staðfastur frá upphafi rannsóknar, auk þess sem hann hafi fengið stoð í framburði vitna og fyrirliggjandi gögnum. Á hinn bóginn hafi framburður ákærða verið nokkuð óskýr.
Maðurinn neitaði sök fyrir Landsrétti en viðurkenndi þó að hafa brotið kynferðislega gegn systur sinni áður en hann náði sakhæfisaldri. Hann hélt því fram að háttseminni hefði lokið þegar hann var í 9. bekk. Landsréttur taldi þær skýringar óljósar og sagði þær ekki fá stuðning í gögnum málsins.
Í dómnum er sérstaklega vísað til hljóðritaðs samtals systkinanna á kaffihúsi í desember 2022. Þar ræddi brotaþoli við bróður sinn um málið og lýsti áhrifum brotanna á líf sitt, meðal annars áfallastreituröskun og endurteknum martröðum. Samkvæmt uppritun sagði maðurinn meðal annars að hann hefði viljað biðja hana fyrirgefningar árum saman og að hann gæti ekki sofið á næturnar vegna málsins.
Landsréttur taldi þó ekki unnt að sakfella manninn fyrir meint brot í fjölskylduferð á Spáni árið 2004 þar sem ákæruvaldið hefði ekki sýnt fram á að háttsemin hefði verið refsiverð samkvæmt spænskum lögum á þeim tíma. Þá var honum heldur ekki gerð refsing samkvæmt ákvæði um stórfellt brot í nánu sambandi þar sem það lagaákvæði tók ekki gildi fyrr en árið 2016, eftir að brotin voru framin.
Við ákvörðun refsingar leit Landsréttur meðal annars til þess að brotaþoli hefði verið barn þegar brotin áttu sér stað og að ákærði hefði misnotað traust hennar sem eldri bróðir. Á móti kom að hann var sjálfur ungur þegar brotin hófust og að um tveir áratugir eru liðnir frá því þau áttu sér stað. Þá hafði hann ekki áður hlotið refsingu.
Einkaréttarkröfu brotaþola var vísað aftur til héraðsdóms til efnislegrar meðferðar. Manninum var jafnframt gert að greiða allan sakarkostnað málsins í héraði og fyrir Landsrétti, samtals rúmar níu milljónir króna.
