Helgi Hrafn Gunnarsson, fyrrverandi þingmaður Pírata, birti færslu í dag þar sem hann kennir fylgjendum sínum á Facebook hvernig stjórnmálamenn geta logið að kjósendum án þess að það sé hægt að „bösta mann fyrir það“.
Færslu fyrrum þingmannsins er augljóslega beint að andstæðingum þjóðaratkvæðagreiðslunnar í stjórnarandstöðunni á Alþingi, þá einkum Miðflokknum, sem hefur farið mikinn undanfarið. Helgi telur að þar sé gripið í þekkt trikk úr pólitíkinni.
„Ég ætla að kenna ykkur trikk sem er gjarnan beitt í pólitík. Hún er alger snilld og er fullkomin til þess að ljúga að kjósendum án þess að það sé hægt að bösta mann fyrir það. Maður leikur algjörlega óhæfan þöngulhaus sem er ómegnugur um að læra og skilja nokkurn skapaðan hlut. Þetta er í rauninni allt trikkið.“
Nefnir hann sem dæmi greinargerð með þingmáli þar sem má finna útskýringar á einhverju sem þingmaður hefur áhyggjur af.
„Eins og..tjah, samningsmarkmið í samningaviðræðum eða hvað gerist ef eitthvað mál er samþykkt, eða eitthvað svoleiðis.“
Þarna er Helgi að vísa til þess að stjórnarandstaðan hefur krafið ríkisstjórnina um samningsmarkmið fyrir þjóðaratkvæðagreiðsluna þrátt fyrir að slík markmið sé að finna í greinargerð þingsályktunartillögunnar sem samþykkt var í vikunni. Í greinargerðinni er sérstakur kafli sem heitir: Meginhagsmunir og samningsmarkið í viðræðum við Evrópusambandið og er þar meðal annars tekið fram að meðal grundvallarmarkmiða sé að tryggja forræði Íslands yfir vatns- og orkuauðlindum okkar sem og fiskveiðiauðlindinni, einnig að tryggja þurfi öflugan landbúnað og lýðræðislegan rétt til að stýra almannaþjónustu á félagslegum forsendum, að standa þurfi vörð um réttindi launafólks og vinnurétt og að ná fram hagstæðu og vaxtarhvetjandi samkeppnis- og starfsumhverfi fyrir atvinnulíf.
Þannig geturðu sagt hvaða bölvuðu dellu sem er
Helgi Hrafn tekur fram að þegar markmið þingmanns sem ætlar að beita áðurnefndu trikki er að fá fólk til að vera á móti tilteknu máli þá sé best að fylla fólk af óvissu og telja því trú um að eitthvað hættulegt sé í gangi.
„Þá geturðu einfaldlega látið eins og að allt sé rosalega óljóst og enginn viti neitt, engin svör séu skýr og allt sé algerlega óskiljanlegt. Því að augljóslega eigum við ekki að samþykkja mál sem vantar allar upplýsingar um og eru algerlega óljós.
Þú byrjar reyndar á að láta eins og að gögnin séu hreinlega ekki til, og að þú hafir ekki hugmynd um hvað standi í þeim ef einhver segir þér að þau sé til. Ef svo ólíklega vill til að einhver annar lesi það upp fyrir þig, þá einfaldlega skilurðu ekkert í því, og hendir fram handahófskenndum spurningum út og suður, og best ef spurningarnar byggjast á misskilningi, því að þá er ekki einu sinni hægt að svara spurningunni skýrt. Þá verða allar útskýringar bæði langar og leiðinlegar, og best er ef þú getur tekið þeim sem móðgun, því þá hefurðu auðvitað fullkomna afsökun fyrir því að hlusta ekki á neitt.“
Í stuttu máli felist trikkið í því að leika gjörsamlega óhæfan stjórnmálamann sem hvorki les né hlustar, veit né skilur eitt eða neitt.
„Þannig geturðu sagt hvaða bölvuðu dellu sem er, án þess að hægt sé að væna þig um að ljúga.
En hér kemur snilldin; það er nefnilega ekki HELDUR hægt að segja að þú sért svona brjálæðislega vitlaus, vegna þess að það er svo ómálefnalegt. Fyrir utan að þú sýnir alla jafna meira en næga vitsmunalega burði til að skilja miklu flóknari mál. Jafnvel pólitískir andstæðingar þínir munu vita að þú ert ekki svona vitlaus, þannig að það er hreinlega ekki trúverðugt. Enda ekki satt. Þetta er óheið… nei, ég meina taktískt, en þú ert bersýnilega ekki svona vitlaus.
Þannig geturðu haldið kjósendum varanlega á milli tveggja kosta, sem hvorugan er hægt að sýna fram á því að báðir líta eins út, og báða er hægt að ýta frá með föðurlegum útskýringum á því að fólk verði nú að geta verið ósammála án þess að vera kallað lygarar eða fávitar.
Þannig að núna kunnið þið að ljúga að almenningi sem stjórnmálamenn. Til hamingju með það og njótið vel.“
