Færsla frá íbúa í Vesturbæ Reykjavíkur hefur vakið upp nokkra umræðu á í Facebook hópnum Vesturbænum eftir að hún lýsti áhyggjum sínum af stálpuðum drengjum sem fara inn í einkagarða í feluleik og klifra upp á bílskúra og gróðurhús.
Konan sagði drengina fara inn í lokaðan garð og að þeir færu meðal annars upp á plastgróðurhús sem hún óttast að gæti brotnað undan þeim. Þá sagði hún einnig að drengirnir skilji lúguna sem þeir nota til að komast inn í garðinn ítrekað eftir opna, þannig að hún skelli og valdi hávaða.
Hún sagðist ekki vilja birta myndir úr dyrabjöllumyndavél sinni af virðingu við drengina og fjölskyldur þeirra, en hvatti foreldra barna á aldrinum 11 til 14 ára til að ræða við þau um að fara ekki inn í einkagarða eða upp á þök hjá fólki.
„Við viljum ekki læsa garðinum vegna þess að börn í kring eiga auðvitað að geta sótt bolta og dót sem lendir inni í garðinum,“ skrifaði hún, en bætti við að hún hefði áhyggjur af mögulegu tjóni eða slysum.
Mismiklar undirtektir
Fjöldi íbúa tók þátt í umræðunni og voru skoðanir skiptar. Sumir sögðust skilja áhyggjurnar vel og bentu á hættuna sem gæti skapast ef börn klifra á gömlum skúrum eða gróðurhúsum.
„Það er svipað í gangi hjá okkur í gamla Vesturbænum, mikið af börnum að klifra upp á gamla geymsluskúra sem gætu gefið sig,“ skrifaði einn íbúi.
Aðrir töldu þó jákvætt að börn væru yfir höfuð úti að leika sér.
„Mikið er ég samt glaður að heyra að strákar og börn séu yfir höfuð að leika sér úti og verða til smá vandræða,“ skrifaði annar og rifjaði upp eigin æsku í Vesturbænum fyrir um þrjátíu árum.
Fleiri tóku í svipaðan streng og sögðu að börn hefðu alltaf farið í feluleiki, klifrað í trjám og farið upp á skúra. Sumir töldu umræðuna bera þess merki að samfélagið væri orðið strangara gagnvart hefðbundnum barnaleikjum en áður.
Konan sem setti færsluna inn tók þó fram að hún væri ekki að gagnrýna það að börn væru úti að leika sér, heldur að þau færu inn á einkalóðir og upp á mannvirki sem gætu verið hættuleg.
„Endilega verið úti að leika,“ skrifaði hún, „en þetta snýst um að taka tillit.“
