Maðurinn sem segist hafa málað yfir inngildandi framfarafánann við Grafarvogskirkju með litum íslenska fánans segir að lögreglurannsóknin sem nú stendur yfir hafi komið sér lítið á óvart. Þvert á móti hafi hann séð hana fyrir.
Hann hefur fallist á að veita Nútímanum viðtal en kýs að koma ekki fram undir nafni. Hann segir það fyrst og fremst gert til að vernda fjölskyldu sína frá þeirri umræðu sem skapast hefur í kjölfar gjörningsins.
Þegar Nútíminn spyr hvort það hafi komið honum á óvart að lögreglan rannsaki málið sem meintan hatursglæp, segir hann svarið vera einfalt.
„Nei, ég get ekki sagt það. Ég var búinn að velta þessari sviðsmynd fyrir mér í mjög langan tíma og fylgjast vel með þjóðfélagsumræðunni bæði hér heima og erlendis. Þetta var eiginlega sú sviðsmynd sem ég vonaðist eftir vegna þess að því meiri heift sem mætir þessum gjörningi, því meira flug fær málefnið.“
Hann segir þó að sér finnist athyglisvert að rannsóknin sé frá upphafi sögð snúast um hatursglæp.
„Mér finnst nú skondið að það sé byrjað að rannsaka þetta sem hatursglæp. Ætti það ekki að vera endaniðurstaðan frekar en að gefa sér forsendurnar fyrirfram?“
Íslenski fáninn málaður yfir inngildandi framfarafánann við Grafarvogskirkju
Segist ekki sjá sig sem eina aðilann sem hafi ráðstafað kirkjunni
Einn helsti gagnrýnispunkturinn sem komið hefur fram í umræðunni er að gjörningurinn hafi farið fram á eign annarra án leyfis.
Viðmælandinn hafnar þeirri lýsingu.
„Höfum það hugfast að ég á kirkjuna til jafns við biskupinn. Ég get því ekki sagt að þetta sé bara eign annarra, þetta er einnig mín kirkja.“
Hann bendir jafnframt á að hann muni ekki eftir því að almenningur hafi verið spurður þegar ákveðið var að mála inngildingarfánann á kirkjutröppurnar á sínum tíma.
Í hans huga hafi gjörningurinn meðal annars snúist um að draga fram það sem hann telur tvöfalt siðferði í umræðunni.
„Mér fannst allavega skýr birtingarmynd þess í tali biskups, að hennar persónulega skoðun trompar skoðanir annarra. Hún má mála sína pólitísku fána en lastar mig svo fyrir að mála liti .“
„Ég sé ekkert fórnarlamb“
Þótt margir hafi upplifað gjörninginn sem árás á hinsegin samfélagið segir hann það aldrei hafa verið markmið sitt.
Raunar segist hann enn eiga erfitt með að sjá hver sé þolandi þess sem hann er sakaður um.
„Já ég spyr, hvert er fórnarlambið?“
Hann nefnir meðal annars umræðuna þegar íslenski fáninn var dreginn að húni við Ráðhúsið í stað regnbogafánans og spyr hvort einhver hafi þá litið á sig sem fórnarlamb.
Sömuleiðis velti hann því upp hvort viðbrögðin hefðu orðið þau sömu ef hann hefði valið að mála aðra þjóðfána í stað litanna úr íslenska fánanum. „Hvað hefði fólk sagt ef ég hefði málað þarna fána Palestínu eða Úkraínu? Ég mæli eindregið með að fólk lesi bókina „Fórnarlamba kúltúrin“ eftir David G. Green.“
„Einnig væri ég til í að heyra hvernig ég á að hafa hafa brotið ein einustu fánalög, ég var með marga sérfræðinga á bakvið mig hvað varðar íslensk fánalög til að mynda, og þótt svo að ég hefði málað íslenska fánann í allri sinni dýrð þá hefði það ekki varðað fánalög, en ég tók upplýsta ákvörðun að nota bara liti hans og hlutföll því krafturinn í litunum er mikill. En mér fannst skoplegt að sjá alla umræðuna að það væri bara alls ekki í lagi að labba á íslenskum litum en allir þrammandi og trammandi yfir hinsegin fánann og enginn segir orð. Ákveðin öfugmæli í því sem er á pari við narratívið.“
Vill fremur vekja umræðu en breyta fólki
Þrátt fyrir að gjörningurinn hafi vakið hörð viðbrögð segist hann ekki hafa lagt af stað með það markmið að breyta skoðunum fólks.
„Skoðanir fólks eru þeirra trú og hugsjón. Ég fagna öllum skoðunum jafnt við hverja aðra og ég elska innilega að þvarga við fólk sem er mér ósammála.“
Þar rifjar hann upp orð Bubba Morthens sem honum þyki lýsa þessari afstöðu vel.
„Ég áskil mér rétt til þess að skipta um skoðun.“
Tilbúinn að bera ábyrgð á gjörðum sínum
Þegar talið berst að mögulegum afleiðingum segir hann óljóst hvernig hann muni bregðast við ef hann verður kallaður til yfirheyrslu.
Hann segir þó að ef til þess komi muni hann ráðfæra sig við lögmann.
Aðspurður hvort fleiri sambærilegir gjörningar séu í undirbúningi svarar hann neitandi.
„Ég held bara áfram mínu striki, stunda mína vinnu, mála málverk og gef til baka til samfélagsins.“
Hann útilokar þó ekki að hann muni aftur grípa til gjörnings ef honum þyki tilefnið rétt.
„Ef ég sé gott tækifæri til að æsa aðeins upp umræðuna um eitthvað annað málefni, þá skoða ég það.“
Viðtalið endar á því að hann segir sig tilbúinn að mæta þeim afleiðingum sem kunni að fylgja gjörningnum.
„Þegar fólk gerir eitthvað í óþökk annarra verða afleiðingar. Ég er tilbúinn að mæta mínum afleiðingum. Spurningin er hvort það fólk sem situr í valdastólum sé tilbúið að svara fyrir sínar gjörðir.“
