Marinó G. Njálsson, ráðgjafi og samfélagsrýnir, segir að ferðaþjónustan standi frammi fyrir fækkun og ástæðan sé að landið sé orðið of dýrt. Hann segir tvær leiðir í boði og önnur sé augljóslega betri en hin.
„Ferðaþjónustan sér fram á færri ferðamenn á þessu ári en því síðasta. Svo virðist sem glansinn sé að mást af landinu. Ekki þarf að leita lengi á vefnum til að sjá hvað veldur,“ segir Marinó í færslu á samfélagsmiðlum.
Allt dýrt
Verðlagið sé það sem valdi þessu. Verð á gistingu, bílaleigubílum, aðgangi að afþreyingu, verði í ferðamannaverslunum og fleira. Allt sé orðið of dýrt.
„Ég hef sinnt leiðsögn á sumrin og farið með skipafarþega í skipulögðum hópferðum um svæðið frá norðanverðu Snæfellsnesi og austur að Vík. Dagsferðir eða styttri,“ segir Marinó. „Allt of margir kvarta undan verðlagi. Hrista hausinn yfir verði á einföldustu hlutum, minjagripum, mat á veitingastöðum, mat í lausasölu, fatnaði, o.s.frv. Velja að kaupa það ódýrasta til að hafa eitthvað með sér frá Íslandi og eru hneykslaðir á hvað súkkulaði stykkið kostar bara vegna þess að ljósmynd er á pakkningunni.“
Koma aðeins einu sinni
Fólk afsaki það fyrir sjálfu sér og jafn vel leiðsögumanninum að kaupa hluti. Nefna að þetta sé í eina skiptið á ævinni sem þeir munu koma til Íslands.
„Ísland, sem ferðamannaland, á við alvarlegan vanda að etja, sem er verðlag. Við sem búum hérna erum búin að fá nóg og eru samt vön háu verðlagi. Ferðamaður, sem kemur hingað, er vanur mun lægra verði. Þegar síðan krónan er sterk, eins og núna, þá versnar staðan,“ segir Marinó.
Tvær leiðir
Ferðamenn ákveði neyslu sína í eigin mynt. Styrkist íslenska krónan um 10 prósent gagnvart Bandaríkjadollar þá fær ferðamaðurinn 9 prósentum minna fyrir sína peninga og kaupi minna.
„Haldi verðlag áfram, að vera svona hátt, þá gerist bara eitt. Hrun verður á komu ferðamanna (og þá er ég bara að horfa til ferðaþjónustunnar). Nú gagnvart þeim sem vinna við ferðaþjónustuna, þá þýðir hátt verðlag innanlands bara að laun þurfa að hækka til að viðhalda kaupmætti,“ segir Marinó að lokum og spyr hvort það sé einhver leið út úr þessu. „Augljósa leiðin er að þeir sem bera ábyrgð á verðlagningu vöru og þjónustu lækki álagningu sína. Mér virðist nefnilega valið standa á milli hæfilegrar lækkunar hagnaðar eða hruns. Hvor leiðin er betri? Þessu er líka beint gegn stjórnvöldum, sem eru of oft á kafi í Excel-skjölum og virðast ekki skilja að stundum er meira minna. Hækkun gjalda getur leitt til minni innkomu.“
