Í úrskurði héraðsdóms kemur fram að Lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu hafi með milligöngu ríkissaksóknara borist evrópsk handtökuskipun frá yfirvöldum á Írlandi sem dagsett var 24. febrúar 2014 þar sem óskað var eftir handtöku og afhendingu mannsins vegna meðferðar á sakamáli vegna ætlaðra brota hans sem varðað geta ævilöngu fangelsi.
Sakaður um nauðgun og ofbeldi
Handtökuskipunin var gefin út árið 2007 og er honum í henni gefið að sök að hafa á Írlandi haft samræði og önnur kynferðismök við konu með því að beita hana ofbeldi. Samkvæmt handtökuskipun á hann að hafa dregið hana niður á gólf, haldið höndum hennar fyrir aftan höfuð, afklætt hana og haft við hana samræði í tvígang gegn vilja hennar, auk þess að hafa stungið fingrum í leggöng hennar og haft við hana munnmök. Þá er honum gefið að sök að hafa ítrekað slegið hana í andlit, þannig að höfuð hennar skall meðal annars í gólfið, og bitið í brjóst hennar og háls.
Breytti nafni sínu
Í úrskurði segir að maðurinn hafi verið óþekktur í upplýsingakerfi lögreglu undir því nafni sem er að finna í handtökuskipun en að andlitssamanburður hafi gefið samvörun við nafn og íslenska kennitölu. Andlitssamanburður og fingraför staðfesti að um sama mann sé að ræða auk þess sem fæðingardagur, staðsetning og fleiri upplýsingar í vegabréfi hans samræmist upplýsingum sem skráðar séu um hann í Schengen-upplýsingakerfi og hjá Interpol. Auk þess liggi fyrir staðfesting frá erlendum yfirvöldum um að hann hafi breytt nafni sínu árið 2012.
Í greinargerð kemur fram um nauðsyn þess að hann sæti gæsluvarðhaldi að hann hafi yfirgefið Írland stuttu eftir að honum var sleppt úr haldi árið 2004, handtekinn á ný 2007 og ákærður en látinn laus gegn tryggingu og ákveðnum skilyrðum. Hann hafi, þrátt fyrir það, ekki mætt fyrir dóm í október árið 2007 og þá verið gefin út handtökuskipun.
Tilraunir írskra yfirvalda til að hafa uppi á honum hafi ekki borið árangur en þeim síðar borist upplýsingar um veru hans erlendis. Í úrskurði segir að þessi háttsemi, að mati ríkissaksóknara, gefi tilefni til að ætla að maðurinn geti reynt að koma sér undan málsmeðferð á ný sæti hann ekki gæsluvarðhaldi.
Dvaldi á Íslandi á fölskum skilríkjum
Þá kemur einnig fram að maðurinn hafi dvalið á Íslandi á fölskum skilríkjum og hafi á þeim grundvelli getað dvalið og starfað hér á landi sem EES-borgari án þess að eiga tilkall til þeirra réttinda sem því fylgja.
Það, og þeir alvarlegu glæpir sem hann er sakaður um, styrkja að mati ríkissaksóknara hættuna á að hann reyni að leynast eða koma sér undan málsmeðferðinni. Því sé ekki fullnægjandi að setja manninn í farbann og taka af honum ferðaskilríkin heldur ætti frekar að úrskurða hann í gæsluvarðhald.
Maðurinn var færður til skýrslutöku þann 3. nóvember, þar sem hann var upplýstur um handtökuskipun og gefinn kostur á að samþykkja afhendingu. Þar sagðist hann kannast við málið en neitaði sök. Hann staðfesti að eftirlýsingin ætti við hann og sagðist hafa breytt nafni sínu vegna erfðamála. Maðurinn mótmælti þar afhendingu til Írlands.
Þar kom einnig fram að maðurinn hafi fyrst komið til Íslands árið 2006 en hafi dvalið hér samfellt frá árinu 2017. Hann eigi ekki fjölskyldu hér og hafi lítil persónuleg tengsl við landið.
Verði að sæta gæsluvarðhaldi
Héraðsdómur féllst á það að maðurinn sætti gæsluvarðhaldi og var vísað til takmarkaðra tengsla hans við landið, þeirrar staðreyndar að hann hefði dvalið hér á fölskum skilríkjum og líkurnar á því að hann myndi reyna að koma sér undan málsmeðferð líkt og hann gerði á Írlandi.
Gæsluvarðhald mannsins sé nauðsynlegt til að tryggja nærveru hans á meðan leyst er úr máli hans um kröfu írskra yfirvalda um afhendingu hans. Er það mat dómsins með vísan til alls framangreinds að vægara úrræði en gæsluvarðhald nægi ekki í tilviki varnaraðila. Landsréttur staðfesti svo þennan úrskurð.
