Hallgrímur Helgason rithöfundur furðar sig á viðbrögðum þeirra sem gagnrýna þátttöku hans og ummæli í nýlegum þætti RÚV um Davíð Oddsson. Það sé ekki hægt að ætlast til þess að eftirmæli um Davíð skuli öll einkennast af aðdáun. Hann rifjar upp að á frægum fundi þeirra tveggja hafi Davíð hótað því að víkja föður Hallgríms úr starfi.
Hallgrímur segir í pistli á Facebook að hann hafi fyrst núna horft á þáttinn. Þátttaka hans í þættinum hefur verið gagnrýnd en þar lét Hallgrímur þau ummæli falla að Davíð hafi ekki kunnað að fara með vald sitt sem forsætisráðherra. Því mótmælti meðal annars Hannes Hólmsteinn Gissurarson vinur og einn helsti stuðningsmaður Davíðs og sagði Hallgrím hafa sett „leiðinlegan blæ“ á þáttinn.
Hallgrímur skrifar:
„Sá loks myndina um Davíð sem margir æsa sig nú yfir. Það er sannarlega nokkuð furðulegt að fólk ætlist til að stjórnmálamaður sem fór með himinskautum okkar og skipti þjóðinni í fylkingar fái hreina aðdáun sem eftirmæli. Er ekki full mikil meðvirkni að ætlast til þess? Ég held eg hafi einmitt verið fenginn í þáttinn vegna þess að offramboð var á lofi um afrek Davíðs. Sum þeirra snerust upp í andstæðu sína og öll fórum við í gegnum þennan tíma lituð af valdatíð foringjans. Það slapp enginn.“
Konungsríki og brottvikning
Hallgrímur rifjar upp valdatíma Davíðs og frægan fund þeirra tveggja sem Davíð boðaði Hallgrím á eftir að sá síðarnefndi skrifaði fræga grein um tök Sjálfstæðisflokksins á íslensku samfélagi en hún bar titilinn Bláa höndin:
„Þetta var um margt merkileg reynsla fyrir Íslendinga, við fengum smjörþef af því hvernig er að búa í konungsríki. Annaðhvort varstu í náð eða ónáð. Ég tók upp hanskann fyrir síðarnefnda hópinn og hlaut í staðinn þá merkingu sjálfur, sat með honum í klukkutíma þar sem hann reyndi að koma mér á rétta braut en hótaði síðan brottrekstri föður míns úr starfi þegar hann sá að það gekk ekki. Þetta var auðvitað galið.“
Faðir Hallgríms var á þessu tíma vegamálastjóri en eftir að hann lét af störfum vegna aldurs var starfsheitinu breytt í forstjóri Vegagerðarinnar.
Valdið
Hallgrímur segir að margt sem hann sagði í upptökum á þættinum hafi verið klippt út sem hann sýni skilning en það hafi haft þau áhrif að það hafi vantað upp á endapunktinn á því sem hann hafi sagt í upptökunum. Um ummæli sín um meðferð Davíðs á valdi segir Hallgrímur:
„Ég talaði um að hann kynni ekki að fara með völd og var þar að hugsa til þess að forgangsröðunin hjá Davíð var alltaf brengluð, hann fyrst, ættmenni svo, þá vinir, loks óvinir, svo flokkurinn og síðust þjóðin. Vinir og vandamenn voru óðar komnir upp í Hæstarétt sem dómarar, jafnvel þótt þeir væru mjög umdeildir eða nánast nýútskrifaðir. Vinir voru verðlaunaðir með störfum eða veislum en óvinum bolað burt. Þetta fór auðvitað illa í fólk. Frjálshyggjan var svo annað, hún skapaði þann Frankenstein sem bankarnir og bandíttarnir urðu fyrir hrun, fengu að leika lausum hala og voru stjórnlausir í atgangi sínum. Allt endaði það svo í þjóðargjaldþroti, fólk missti íbúðirnar, og hetjan Davíð endaði sem einn af hrunkvöðlum á alþjóðavísu í Time Magazine. Þessu var sleppt í myndinni.“
Ítrekar Hallgrímur að lokum að hann telji að Davíð eigi ekki skilið óskipta aðdáun:
„Þarna voru sem sagt skuggahliðar á glæstum sigrum og glansandi ímynd. Soldið furðulegt að fólk sé að heimta fulla aðdáun á manni sem byggði feril sinn á því að krefjast aðdáunar en ónáðar ella. Átti ónáðin að þegja áfram út yfir dauða konungs.“
