Kopaháfurinn birtist í þröngu síki í Busan, stærstu hafnarborg Suður-Kóreu, 18. september. Líffræðingar telja að háfurinn hafi elt bráð upp síkið en ekki ratað aftur út á haf.
Nokkrar tilraunir hafa verið gerðar til þess að smala hákarlinum úr síkinu og út í sjó en án árangurs. Meðal annars reyndu áhafnir landhelgisgæslubáta að spauta vatni úr háþrýstidælum fyrir aftan háfinn til þess að stugga honum í átt að mynni síkisins.
Í millitíðinni nýtur koparháfurinn gríðarlegra vinsælda. Garðurinn sem síkið liggur um fékk 607 þúsund heimsóknir frá 19. til 28. september en vanalega koma um 2.000 gestir þangað á dag.
Borgaryfirvöld í Busan útnefndu hákarlinn heiðurssendiherra borgarinnar. Hann gengur undir nafninu Bukang-i í höfuðið á norðurhöfn Busan. Þá hlaut hann nafnbótina „Háfhrifavaldur“ (e. Shafluencer), að því er segir í frétt The Guardian.
Hækkandi sjávarhiti lykilbreyta
Vísindamenn segja að hákarlinn sé við stöðuga heilsu eins og er. Þeir hafa hins vegar áhyggjur af því að háfurinn fái ekki nóga fæðu eða hreyfingu ef hann kemst ekki fljótlega aftur til náttúrulegra heimkynna sinna.
Hlýnun sjávar af völdum manna gæti átt þátt í því að hákarlinn hafi villst upp síkið. Choi Youn, heiðursprófessor í sjávarlíffræði við Kunsan-háskóla í Suður-Kóreu, segir að fisktegundir sem hákarlarnir lifa á hafi fært sig norður á bóginn vegna hlýnunar sjávar. Hákarlarnir hafi fylgt á eftir.
„Hækkandi sjávarhiti verið vera grundvallarþáttur,“ segir Choi við The Korean Times.
Þegar koparháfar festist í lokuðum svæðum hafi þeir tilhneigingu til þess að synda eftir jörðum og hringsóla endalaust í eina átt. Það telur Choi ástæðu þess að hákarlinn rati ekki út úr síkinu.
