Það var hún Emilía Sigurjónsdóttir, 98 ára, sem var lögð til hinstu hvílu í heimahögunum um liðna helgi. Síðast var jarðað í Flateyjarkirkjugarði árið 1957. Hún var flutt, ásamt aðstandendum og presti, með eikarskipinu Sylvíu frá Húsavík til Flateyjar, þar sem útförin fór fram frá Flateyjarkirkju. Siglingin til eyjunnar tekur um 90 mínútur.
„Þetta var amma okkar, Emilía Sigurjónsdóttir, frá Miðgörðum í Flatey. Hún fæddist og ólst upp í Flatey á Skjálfanda. Hugur hennar var alltaf í eyjunni,“ segir Gunnar Hnefill Örlygsson, barnabarn Emilíu.
Byggð lagðist af árið 1967
Árið 1967 voru fimm fjölskyldur sem bjuggu í Flatey á Skjálfanda en ákváðu sama ár að flytja í land. Fólki hafði fækkað hratt á sjötta áratugnum sökum einangrunar en blómleg byggð hafði verið fyrir miðja tuttugustu öldina. Þegar mest var bjuggu 120 manns í eyjunni og bæði kaupfélag og barnaskóli voru starfrækt þar. Hafnarkostur eyjunnar þótti góður og voru fiskveiðar ásamt kvikfjárrækt helstu atvinnugreinar hennar. Fuglalíf í eynni er tilkomumikið og gátu eyjaskeggjar einnig nýtt sér afurðir sela, sem og rekaviðs sem rak gjarnan á fjörur Flateyjar.
Emilía bjó í eyjunni frá fæðingu fram til 1944.
Síðasta ævintýraferðin hennar ömmu
Hugmyndin kviknaði hjá aðstandendum hennar að fara með hana síðustu ævintýraferðina en þeir lýsa henni sem fágaðri konu, sem var alltaf til staðar fyrir sitt fólk, og mikilli ævintýramanneskju:
„Hvað með að bara færa ömmu heim? Bara fyrir allt sem hún hefur gert fyrir mig og okkur. Þetta var svona það síðasta sem mér fannst við geta gefið henni,“ segir Gunnar og bætir við að á 98 ára afmæli ömmu sinnar í fyrra hafi hugur hennar enn verið í eyjunni alla tíð:
„Ég settist á rúmstokkinn hjá henni og það skein sólargeisli inn um gluggann á hana og ég spurði hana: „Amma, ertu sofandi?“ Þá sneri hún sér hægt við og sagði: „Ég var í Flatey með pabba mínum.“ Þá var það sem hana var að dreyma um þarna og það voru bara svo mörg merki um hversu sterk taugin var til eyjunnar og þegar kom að því að kveðja hana fannst mér bara ekki annað hægt.“