Amnesty fer gegn stúlkum og konum í baráttu sinni – er þetta virkilega þeirra hlutverk?

Helga Dögg Sverrisdóttir skrifar:
Á síðum Fréttarinnar var sagt frá árásum Amnesty í Noregi á konu sem segir sannleikann, faðir getur ekki verið móðir. Nú hefur danska Amnesty deilin tekið upp sama ósið og ræðst á stúlkur og konur í íþróttum. Þeir hafa í reynd gert það í nokkurn tíma.
Amnesty International í Danmörku lætur ekki af baráttu sinni gegn þeim sérstöku mannréttindum sem stúlkur og konur njóta verndar samkvæmt, þar á meðal réttinum til að stunda íþróttir án karla.
Að sjálfsögðu eiga karlar, sem skilgreina sig konur, að hafa sömu möguleika og allir aðrir til að taka þátt í íþróttum, íþróttasamfélagi og upplifa sanngjarna keppni. Það hafa þeir líka nú þegar.
Karlar, sem skilgreina sig konur, geta keppt með því liði og í þeim aldurs-, þyngdar- og kynjaflokki sem aldur þeirra, þyngd og meðfætt líffræðilegt kyn gerir þá gjaldgenga í.
Ef um einhvern vanda er að ræða varðandi inngildingu þessa hóps, þá ætti að vinna að því að bæta inngildingu í karlaflokknum – en ekki afnema verndaðan íþróttaflokk kvenna.
Takið eftir þeirri orðræðu sem Amnesty beitir
Sú krafa að „hin djúpt inngildandi og fjölbreytileikamiðaða sál kvennaknattspyrnunnar“ eigi að opna sig fyrir einstaklingum sem fæddust karlar er sett á sama stall og fyrri tíma barátta fyrir inngildingu óháð kynþætti og húðlit.
Þetta er röng hliðstæða.
Það eru engir kynþáttaskiptir keppnisflokkar í knattspyrnu. Hins vegar er til verndaður kvennaflokkur vegna þess að líffræðilegt kyn hefur úrslita þýðingu fyrir líkamlega samkeppni.
Með því að draga þessa hliðstæðu við kynþáttamismunun reynir Amnesty að færa siðferðilegt vægi borgararéttindabaráttunnar gegn kynþáttafordómum yfir á umræðu um kynjaskipta íþróttaflokka.
Boðskapinn er erfitt að misskilja. Ef þú telur, að konur eigi áfram að hafa verndaðan íþróttaflokk, þá ertu siðferðilega settur í sama flokk og þeir sem eitt sinn voru á móti jafnrétti kynþátta.
… þar af leiðandi eru konur sem vilja varðveita rétt sinn til sanngjarnrar keppni og kynjaskiptra íþróttaflokka stimplaðar sem fordómafullar („bigots“).
Hvert er hlutverk Amnesty
Margir undra sig á þessari baráttu Amnesty, að fara gegn stúlkum og konum. Spyrja má, er þetta virkilega hlutverk þeirra, að hafa réttindi af kvenþjóðinni? Svari hver fyrir sig.
Ekki síður að fara á eftir einstaklingum sem segja sannleikann og halda sig við raunveruleikann. Amnesty hefur valið að sveigja og beygja rétt stúlkna og kvenna til réttlátrar íþróttakeppni með það að markmiðið að koma karlmönnum, sem skilgreina sig sem konur, í raðir stúlkna og kvenna.
Hvenær kemur að kvennaathvörum og fangelsum? Amnesty hefur kannski nú þegar lagt karlmönnum lið í að komast inn í kvennafangelsi þar sem viðkvæmasti kvennahópurinn er saman komin, og athvörfum ætluð konum í veikri stöðu!
Víða um heim halda karlmenn á um 1000 titlum sem tilheyra stúlkum og konum í íþróttum. Að auki hafa þeir haft af konum mörg met og vinningsfé. Þetta styður Amnesty.
Sem betur fer sér heimurinn breytingar, menn hafa opnað augun. Alþjóða OL nefnin hefur breytt afstöðu sinni, stendur með raunveruleikanum. Mörg íþróttasambönd hafa bannað karlmenn, sem skilgreina sig sem konur, í keppnisflokkum. Það er undarlegt að við skulum vera á þessum stað, vegna lyga, lyga um að maðurinn geti breytt kyni sínu.
Lokum veskinu
Er ekki tímabært að loka veskinu þegar svona samtök, eins og Amnesty, biðja um aðstoð? Það er með ólíkindum að ríkisvald styðji samtök sem vinna að því markmiði að hafa réttindi af stúlkum og konum, ekki efla þau. Hvað gengur ríkisvaldi til, það má spyrja sig.
Samkvæmt Amnesty er:
Öryggi kvenna = fordómafull afstaða (e. bigotry)
Sanngjörn keppni fyrir konur = mismunun gagnvart kynjaminnihlutum
Því miður eru þau mörg frjálsu félagssamtökin sem hafa hoppað upp á þennan ofbeldisvagn gagnvart stúlkum og konum með það markmið að hafa af þeim réttindi sem voru sjálfsögð fyrir nokkrum árum.