Sigurjón segir að ef Íslendingar fari með óbreytt kerfi inn í Evrópusambandið sé ekkert sem komi í veg fyrir að erlend fyrirtæki geti keypt upp „íslensku sjávarútvegsrisana.“ Erlendar matvælakeðjur geti keypt upp stærstu sjávarútvegsfyrirtækin og flutt fisk óunninn úr landi til vinnslu erlendis. Fyrirtækin geti því alveg eins hætt allri vinnslu hérlendis.
Líklegt sé að aðrir stjórnarþingmenn séu sömu skoðunar og hann, að segja nei í þjóðaratkvæðagreiðslunni í ágúst. Hann segir fólk á göngum Alþingis treysta þjóðinni til að taka ákvörðun í ágúst og hvernig sem niðurstöðurnar fari „þá þurfum við að halda áfram.“
Nær sé að gengið sé frá ýmsum málum í sjávarútvegi áður en sótt er um aðild að ESB. Gagnsæi þurfi að ríkja varðandi helstu útflutningsafurðir þjóðarinnar. Verðlagning og upplýsingar um útflutning íslensks fisks séu aðgengilegar og að fiskur sé ekki fluttur úr landi nema innlendir aðilar geti boðið í hann.
Hann segir Íslendinga verða að horfast í augu við smæð sína og ekki megi ofmeta samningsstöðu þjóðarinnar. „Við erum bara 0,08% af fjölda íbúa Evrópusambandsins og við erum ekki að fara að breyta miklu þar.“ Frekar ættu íslensk stjórnvöld að tryggja hagsmuni landsins með breytingum innanlands en að semja um sérlausnir við ESB.
Ákveðin skref hafi verið tekin í vor í átt að auknu gagnsæi en enn þurfi að bæta úr ýmsu. Sérkennilegt sé að Skatturinn veiti honum, formanni fjárlaganefndar, ekki upplýsingar um útflutningsvirði helstu útflutningsafurðar þjóðarinnar nema eftir mikla eftirgangsmuni.
„Ef við flytjum inn banana þá er hægt að komast að virði banana sem eru fluttir hérna inn í landið en ef ég ætla að fá upplýsingar um útflutningsverðmæti á frystri loðnu þá tekur það vikur og mánuði.“
Sama hvort fólk ætli sér að segja já eða nei í ágúst „þurfum við að taka til heima hjá okkur og laga ákveðna hluti.“ Margt sé hægt að gera hratt og vel á Íslandi ef réttar ákvarðanir séu teknar. Til dæmis megi auka veiðar verulega hérlendis og koma á kerfi þannig að fiskur fari ekki óunninn erlendis.
