Umboðsmaðurinn Máni Pétursson, framkvæmdastjóri Paxal, leggur orð í belg með færslu á Facebook þar sem hann vill meina að umræðan sé ósanngjörn og í raun fáránleg um Bergmál, tónleika Kaleo sem haldnir verða á morgun á Þingvöllum.
Dagskráin er frá kl. 14 til miðnættis en tónleikarnir eru skipulagðir af stuðmanninum Jakobi Frímanni.
Umræða hafði skapast undanfarna daga á spjallþráðum Facebook-hópa eftir að í ljós kom að ekki mætti taka með sér stóla, regnhlífar eða veitingar á svæðið og borið hefur á því í vikunni að fólk reyni að selja miðana sína, en miðaverð er tæpar 24 þúsund krónur.
„Eru bara engin takmörk fyrir því hvað Íslendingar geta verið leiðinlegir?“ spyr Máni, sem er í umboði fyrir GDRN og bræðurna Friðrik Dór og Jón Jónssyni. Hann kveðst sjálfur vera á leið á tónlistarhátíð í sumar en þar fái hann heldur ekki að mæta með eigin mat, drykki eða stól.
„Ef tónleikahaldari væri ekki að taka tekjur af veitingum þyrfti miðaverðið að vera margfalt dýrara,“ skrifar hann og bætir við að miðaverð á tónlistarviðburði á Íslandi sé að hækka og að það hafi lítið með græðgi tónleikahaldara að gera.
„Hið opinbera hækkar alltaf á hverju ári, skattkerfið er ósanngjarnt og Stef, sem ætti í raun að vilja hróður tónlistar sem mestan, er að henda á þessa hátíð tæpum auka 4 milljónum frá því í fyrra. Með nákvæmlega engum rökum. Ef mér reiknast allt rétt er hið opinbera að taka 30% af öllum tekjum hátíðarinnar.“
Þá segir Máni að enn eigi eftir að greiða fyrir kerfi, tónlistarmenn, gæslu og aðra starfsmenn, sem allir eigi síðan eftir að greiða skatt af sínum tekjum.
„Það er brjálað verkefni að halda þennan viðburð og ég myndi aldrei treysta mér í svona verkefni. Ég óska þessu hugrakka og frábæra fólki alls hins besta á morgun. Ég veit þetta verður frábært gigg!“
Leiðindaseggir hafi hvergi meira vægi
Margir taka undir þetta í ummælakerfinu, einkum fleiri þekkt nöfn úr skemmtanabransanum.
Grímur Atlason, fyrrverandi tónleikahaldari Iceland Airwaves og nú framkvæmdastjóri Geðhjálpar, tekur undir. „Netop!“ slettir hann.
Það gerir Jón Bjarni Steinsson, tónleikahaldari og veitingamaður á Dillon, einnig en hann svarar spurningu Mána:
„Það er engin þjóð þar sem leiðinlegt fólk hefur meira vægi.“
Bubbi Morthens, sem hélt á dögunum risatónleika í tilefni sjötugsafmælis síns, skrifar einnig undir færsluna: „Við ættum að fagna því að fólk haldi tónleika af metnaði og leggi allt undir frábært framtak.“
„Bara hluti af því hvernig svona viðburðir virka“
Umboðsmaðurinn Einar Bárðarson, önnur kanóna í bransanum, stingur einnig niður penna á Facebook, þar sem hann segist hlakka mikið til hátíðarinnar en honum finnist umræðan sömuleiðis sérkennileg.
Hann segir það ekki einu sinni hafa hvarflað að sér að taka með eigin veitingar eða kælibox á tónleikana enda tíðkist það ekki á tónleikum.
„Það er bara hluti af því hvernig svona viðburðir virka, alveg eins og á tónleikum, íþróttaleikjum og hátíðum út um allan heim.“
Hann furðar sig einnig á því hversu fljótt Íslendingar virðast leita að því sem er að frekar en að sjá það sem vel er gert.
„Að setja upp viðburð af þessari stærðargráðu er ekkert grín,“ skrifar Einar.
„Kostnaður hækkar á hverju ári. Skattar og opinber gjöld taka stóran skerf af tekjum áður en búið er að greiða fyrir tónlistarfólkið, tæknina, öryggisgæsluna, starfsfólkið og allt hitt sem þarf til að skapa upplifun sem þúsundir manna njóta.“
Einar, sem er í dag framkvæmdastjóri Samtaka fyrirtækja í veitingarekstri (Sveit), segist þekkja það vel að mikinn kjark, úthald og bjartsýni þurfi til að leggja í svona verkefni.
„Stundum held ég að við Íslendingar mættum vera örlítið örlátari á hrósið. Ef einhver ákveður að leggja mánuði eða ár af vinnu, fjármunum og svefni í að skapa upplifun fyrir annað fólk, þá er fyrsta viðbragðið kannski ekki að leita að því sem má gagnrýna heldur einfaldlega að óska því góðs gengis,“ bætir Einar við og gerir svo einmitt það.
