Þórður Snær Júlíusson, framkvæmdastjóri þingflokks Samfylkingarinnar, segir stærsta ávinninginn af aðild Íslands að Evrópusambandinu vera uppbrot á heimóttarlegu strokusamfélagi sem felst meðal annars í launum forstjóra sem þéna jafn mikið á einum mánuði og samborgarar þeirra gera á einu ári, gaslýsingar í tengslum við nýútgefna skýrslu um fjárfestingar útgerðarfjölskyldna og sókn fjárfesta inn á fasteignamarkaðinn.
Í grein sem hann skrifar á vefsíðu sína í dag beinir hann meðal annars spjótum að Brim: „Brim, sem er einn stærsti kvótahafi á Íslandi og þar með einn helsti greiðandi veiðigjalda, hefur ekki upplifað mikla ógn við tilvist sína síðan að veiðigjaldafrumvarpið var samþykkt eftir lengsta málþóf Íslandssögunnar úr hendi stjórnarandstöðuflokkanna á þingi,“ skrifar Þórður Snær.
„Markaðsvirði Brims hefur þvert á móti rokið upp og aukist um 60 prósent, eða rúmlega 63 milljarða króna, á þeim tíu mánuðum sem liðnir eru frá samþykkt laganna. Það er því nóg til, reksturinn í miklum blóma og fjárfestingagetan gríðarleg. Svo gríðarleg að það var hægt að handsala 30 milljarða króna díl til að kaupa Lýsi, stóran hlut í pizzukeðju og eignarhlut í Morgunblaðinu við eldhúsborðið hjá Katrínu.“
Hann segir skýrsluna um fjárfestingar útgerðarfjölskyldna hafa vakið mikil viðbrögð:
„Nánast fyndið hefur verið að fylgjast með Morgunblaðinu, Samtökum fyrirtækja í sjávarútvegi (SFS) og hlaðvarpstrúðunum sem hafa það hlutverk að gaslýsa fólk í þágu útgerða landsins reyna að afflytja innihald skýrslunnar. Greinilegt er að það stingur að verið sé að opinbera fáveldisáhrifin sem kvótakerfið hefur leitt af sér.“
Þórður Snær segir að fyrir sér sé stærsti kosturinn sem getur fengist með Evrópusambandsaðild sá að brjóta upp óformlega valdakerfið sem byggst hefur upp hérlendis í krafti fákeppni og í vari örgjaldmiðils. „Kerfi þeirra sem hagnast á grundvelli betra aðgengis að tækifærum, upplýsingum og peningum annarra sem þeir nálgast á gráa svæðinu milli viðskipta og stjórnmála. Kerfi þeirra sem berjast nú af mestum ofsa gegn viðræðum vegna þess að það hefur af þeim völd,“ segir hann.
„En mesti ávinningurinn sem við munum fá er uppbrot á þessu heimóttarlega strokusamfélagi sem lýst er hér að ofan. Þar er þó einungis bent á þrjú nýleg vandamál, fákeppnisumhverfisins, samkeppnisleysisins og þess valdakerfis sem við höfum því miður komið okkur upp í krónuhagkerfinu á Íslandi.“
