Fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald aðildarviðræðna við Evrópusambandið var enn og aftur til umræðu á Alþingi í morgun, nú undir liðnum störf þingsins.
Þar kvaddi Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, formaður Miðflokksins, sér hljóðs og vísaði í grein í Morgunblaðinu í dag þar sem segir að aðildarviðræður við Evrópusambandið feli samtímis í sér aðlögun að reglusafni sambandsins meðan á viðræðunum stendur. Blaðið segir að þetta hafi komið skýrt fram í samningsafstöðu ESB þegar aðildarviðræður hófust árið 2010.
Málið fram komið á fölskum forsendum
Sigmundur sagði því ljóst að stjórnarliðar hefðu því annað hvort viljandi eða óviljandi sagt þinginu og þjóðinni ósatt.
„Það liggur nú ljóst fyrir að takist að endurvekja viðræðurnar, þá þarf að gera það á þeim forsendum sem lagt var upp með. Evrópusambandið sjálft gerði grein fyrir því, lagði línurnar, og þar kemur skýrt fram að þessar viðræður munu ekki snúast um að sjá hvað er í boði. Áframhald viðræðna myndi eingöngu snúast um áframhaldandi aðlögun að Evrópusambandinu og umfangsmikla aðlögun.“
Með öðrum orðum væri máli fram komið á fölskum forsendum og þingheimur gæti ekki rætt það á þeim forsendum. Því legði hann fram beiðni til forseta um að gefið yrði svigrúm í dagskrá þingsins fyrir sveitarstjórnarkosningahlé til þess að ræða þetta mál sérstaklega
Vísar ásökunum um blekkingar á bug
Fleiri þingmenn stjórnarandstöðunnar komu svo í pontu og lýstu svipuðum skoðunum en Sigmar Guðmundsson, þingmaður Viðreisnar, var hins vegar á öðru máli. Hann sagði að þingið eigi að kalla eftir þeim upplýsingum sem þarf til að vinna málið vel í þinginu. Hann sagðist þá vilja gera athugasemdir við allt tal um blekkingar í málinu.
„Þetta tal um að það sé einhvern veginn verið að reyna að plata þjóðina. Þetta tal um það að ríkisstjórn Íslands og ráðherrar, sem eru auðvitað rétt eins og stjórnarandstaðan, að reyna að vinna þannig að hagsmunir þjóðarinnar verði sem best tryggðir þótt að sýnin á það sé ólík. Það er bara ofur einfaldlega þannig. Það er ekki verið að blekkja. Það er ekki hægt að plata þjóðina inn í Evrópusambandið, einfaldlega vegna þess að fyrirkomulagið gerir ráð fyrir því að það verði tvær þjóðaratkvæðagreiðslur í ferlinu. Tvisvar sinnum þarf þjóðin að segja já, tvisvar.“
