Páll Vilhjálmsson skrifar:

Nýr þjóðarpúls Gallup sýnir örlítinn meirihluta fyrir ESB-umsókn. Tveggja vikna gömul Gallup könnun sýnir að 54% eru andvíg inngöngu í ESB en 46% hlynnt, af þeim sem tóku afstöðu. Þjóðin er klofin í herðar niður í stærsta pólitíska deilumáli síðustu áratuga.

Verði niðurstaðan 29. ágúst já og Ísland fari í aðlögunarferli inn í Evrópusambandið mun klofningurinn fylgja okkur inn í næstu þingkosningar. Ísland verður ekki ESB-ríki án stjórnarskrárbreytinga. Stjórnarskránni verður ekki breytt án þingkosninga. Já er ávísun á langvinn innanlandsátök.

Á meðan afstaðan til ESB-aðildar hertekur pólitíska umræðu hækkar verðbólga og atvinnuleysi eykst. Kjarasamningar eru í uppnámi. Eftir meinta lýðræðisveislu 29. ágúst koma timburmenn.

Enga nauðsyn rak til að ESB-aðild yrði sett á dagskrá. Reyndir menn í utanríkismálum, t.d. Ólafur Ragnar fyrrum forseti, Geir H. Haarde áður utanríkisráðherra og Gunnar Pálsson er var sendiherra hjá ESB og Nató, svo aðeins séu nefndir þrír, ráðleggja varkárni og biðlund. Tvenn umbrot standa yfir vestan hafs og austan, forsetatíð Trump og Úkraínustríðið. Er vopnaglamri linnir er hægt að meta aðstæður.

Afgerandi meirihluti á alþingi er sama sinnis og telur óráð að tefla á tvær hættur í utanríkismálum. ESB-umsókn styggir traustan bandamann er hefur séð um hervarnir Íslands frá tímanum fyrir lýðveldi. Í austri er opinn faðmur ríkjasambands með álíka framtíðarhorfur og Sovétríkin árið 1968 er innrás í Tékkóslóvakíu þótti brýn nauðsyn ,,í þágu sameiginlegra hagsmuna" stórveldis og smáþjóðar.

Aðeins einn flokkur á alþingi, Viðreisn, er með ESB-aðild sem stefnumál. Flokkurinn fékk 15 prósent fylgi í síðustu kosningum.

Í aðdraganda hrunsins, tímabil sem kallað er útrásin, varð til orðskviðan ég-á-þetta-ég-má-þetta og höfð um hroka og siðblindu. Þjóðaratkvæðið í þágu Viðreisnar er pólitísk útrás. Ég-er-í-meirihluta-og-má-þetta.

Vegferð Viðreisnar og ríkisstjórnarinnar getur ekki endað nema illa. Í raunheimi gerast hlutirnir ekki þannig að kjósendur verðlauna ríkisstjórn fyrir að spilla samfélagsfriði. Áróðurinn um að aðildarsamningur við ESB sé annað og meira en aðild að sambandinu er blekking. Í pakkanum er ESB-aðild. Evrópusambandið tekur ekki stakkaskiptum við inngöngu Íslands. Pólitík sem gengur út á annað kemst fyrr en seinna á kaldan klaka. ESB-sinnar eru eins og nammikarlinn. Komdu að (s)já í pakkann. Í botni pakkans, undir súkkulaðibitum og karamellum, er falin krumlan sem sleppir ekki svo glatt takinu. Erlent krumlutak á lífshagsmunum þjóðarinnar er ekki ávinningur heldur uppskrift að ánauð.

Þáverandi fjármálaráðherra, Steingrímur J. Sigfússon, kallaði Svavarssamninginn, fyrsta Icesave-samninginn, glæsilegan. Fái Þorgerður Katrín utanríkisráðherra umboð 29. ágúst mun hún landa samningi og kalla glæsilegan.

En það verða þingkosningar, þar sem undir er stjórnarskráin, áður en samningurinn tekur gildi. Ríkisstjórn sem klýfur þjóðina í þágu sérvisku og hyggst flytja forræði íslenskra mála til Brussel fær ekki verðlaun heldur makleg málagjöld.  

Icesave drap ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttir. Þjóðaratkvæði í þágu Viðreisnar gengur af dauðri ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur. Glæsilegt eða hitt þó heldur.