Ekki er til nægilegt fjármagn til þess að prenta allt nýtt námsefni út að sögn Þórdísar Jónu Sigurðardóttur, formanns Miðstöðvar menntunar og skólaþjónustu, og því kemur það gjarnan eingöngu út á stafrænu formi.
Hún segir það auðséð að ef fram fari sem horfir muni íslensk tunga ekki lifa áframhaldandi skort á viðeigandi námsgögnum af.
Í viðtali við mbl.is á dögunum sagði Ómar Örn Magnússon, skólastjóri Hagaskóla sem hyggst draga úr tölvunotkun við kennslu og snúa aftur að námsbókum, það óhentuga þróun fyrir bóklega kennslu að útgáfa námsbóka hafi að miklu leyti færst yfir á stafrænt PDF-form.
Þróunin kann að valda því að ef skólar kjósa að draga úr tölvunotkun í kennslu verði torveldara að nálgast nýjustu námsgögn, sem koma oft einvörðungu út á stafrænu formi sökum langvarandi fjársveltis til námsgagnagerðar.
Því gætu þeir orðið að snúa sér að gömlum, og oft á tíðum úreltum, námsgögnum.
„Það er sama krónutala sett í námsgögn í dag og á þeim tíma þegar umsjón með skólunum fór yfir til sveitarfélaganna, og eðlilega hefur stofnunin og fyrirrennarar hennar þurfti að bregðast við þessari miklu skerðingu sem á sér stað við námsgögnin,“ segir Þórdís í samtali við mbl.is.
„Það er dýrt að prenta námsgögn, þannig að eitthvað námsefni hefur þá bara verið gefið út á stafrænu formi.“
Íslenskan lifi áframhaldandi skort ekki af
Þórdís hefur kallað eftir því að þjóðarátak verði gert í því að setja aukið fjármagn í útgáfu námsefnis, enda ærin ástæða til.
„Þetta er grunnurinn að tungumálinu okkar, að menningunni okkar, að sterkri sjálfsmynd barnanna okkar og að því að læra önnur tungumál, að hjálpa þeim sem koma annars staðar frá að læra íslenskuna,“ segir hún og bætir því við að enga snillinga þurfi til þess að sjá að íslenskan muni ekki lifa áframhaldandi skort af.
„Að það sé ekki til námsefni á íslensku er auðvitað bara svo alvarlegt að ég veit hreinlega ekki hvað þarf til þess að það verði sett aukið fjármagn í þennan málaflokk.“
Kennsluleiðbeiningar ekki tiltækar
Fjármagnsskorturinn hefur þannig víðtækari áhrif á aðgengi kennara að vönduðu námsefni en einfaldlega þá að þróun námsgagna staðni.
„Það eru alls konar viðbrögð sem koma í kerfið þegar þessi skortur verður. Við höfum ekki prentað kennsluleiðbeiningar með þeim námsgögnum sem eru til í mörg, mörg ár, og það hefur líka þau áhrif að bækurnar nýtast ekki eins vel til kennslu.“
Kennarar útbúa eigið námsefni
Skóla- og frístundaráð Reykjavíkurborgar er meðal þeirra sem skorað hafa á stjórnvöld að setja í forgang að tryggja nægt fjármagn til kaupa á námsefni svo nemendur og kennarar hafi aðgang að vönduðu námsefni.
„Um 70% kennara nota námsefni sem útbúið er í skólanum oft eða mjög oft,“ segir í fundargerð ráðsins frá því 22. júní, en þar er það jafnframt tekið fram að alþjóðlegar rannsóknir á starfsaðstæðum kennara bendi til þess að íslenskir kennarar verji meiri tíma í undirbúning og stjórnsýsluleg verkefni en kennarar í flestum samanburðarlöndum.
„Álag á kennara er gríðarlegt, og þetta setur ábyrgðina við námsgagnagerð á kennara,“ segir Þórdís og furðar sig á því að ekki sé meiri metnaður hjá stjórnvöldum en svo að sama fjármagni sé varið til námsgagnagerðar og árið 1996, þó að verðlagshækkun upp á 284,4% hafi orðið á því tímabili.
Ekki lengur hægt að segja „þetta reddast“
Þórdís segir að það sem sé fyrst og fremst undir séu börnin okkar, sem eigi meira og betra skilið en þær aðstæður sem menntakerfið býður þeim
„Það er ekki lengur hægt, að segja bara ,þetta reddast'. Sá frasi á einfaldlega ekki lengur við, við erum komin svo langt yfir þann tímapunkt.“
