„Eftir að dóttir mín lést þá misstum við barnsmóðir mín tvö fóstur snemma á meðgöngu. Á þeim tíma var ég enn að vinna úr dótturmissinum og gerði mér líklega ekki fyllilega grein fyrir þeim missi sem ég hafi orðið fyrir.
Mörg ár liðu áður en Hrannar opnaði sig um missi á meðgöngu: „Þessi tvö líf sem kviknuðu en fengu aldrei að draga andann“
