„Það kom mér á óvart hversu hatrömm og persónuleg umræðan varð á köflum,“ segir Halla Tómasdóttir forseti um kosningabaráttuna fyrir þjóðaratkvæðagreiðsluna á laugardag.
Rætt var við Höllu í Morgunútvarpinu á Rás 2.
Hún sagðist þakklát fyrir að búa í lýðræðissamfélagi þar sem fólk fengi að greiða atkvæði um svo stórt mál.
Halla sagði að strax frá því hún fór í framboð til forseta hefði hún reynt að ávarpa það hvernig fólk tjáði sig.
„Við búum einhvern veginn í heimi sem ýkir jafnvel þetta í okkur. Það eru blessaðir samfélagsmiðlarnir og að einhverju leyti hleypa þeir út úr okkur umræðu og orðræðu sem ég held að við getum ekki alltaf verið stolt af.“
Halla sagðist hafa átt von á að það gæti verið erfitt að fara í svona stóra spurningu í alveg frjálsu ferli.
Samfélagsmiðlar hannaðir fyrir æstustu skilaboðin
„Ég hef mikla trú á samtalinu en ég held að það þurfi skýra leiðbeiningu til að samfélagið fari ekki út í þessa skurði þegar samfélagsmiðlar eru í rauninni hannaðir til að fá okkar æstustu skilaboð, okkar minnstu mennsku, efst í algóritmann í lófanum á okkur. Það æsir upp tilfinningar.“
Hún segir að tilfinningar séu eðlilegur hluti af lýðræðislegu ferli. Lýðræðið snúist ekki um að allir séu sammála heldur að fólk fái tækifæri til að segja hvað því finnst og hvernig fólk mæti niðurstöðunni daginn eftir.
Halla hvatti þá sem fagna að gera það fallega og þá sem upplifa vonleysi til þess að gefast ekki upp.
„Ég held að það séu alveg sár,“ segir Halla. Hún segir að umræðan hafi ekki alltaf verið þannig að fólk gæti verið stolt af en að líka hafi átt sér stað falleg og uppbyggileg samtöl.
Lýðræðið erfiðast eftir kosningar
„Lýðræðið er ekki flóknast eða erfiðast í aðdraganda kosninga á kjördag. Það er eiginlega erfiðast eftir að niðurstaðan liggur fyrir. Hvernig ákveðum við þá að mæta til leiks og tala um og við hvert annað? Ákveðum við þá að gefa kost á okkur til að reyna að leggja okkar af mörkum til þess að samfélagið sé þannig að börnin okkar kjósi að búa í því, vilji búa hér?“
„Í stað þess að vera forvitin og áhugasöm um hvað aðrir eru að sjá og hugsa þá erum við svo staðföst og sannfærð um að okkar eigin sýn sé sú eina rétta að við eyðum öllum stundum og allri orkunni í að hugsa alveg eins og ég. Það er ekki sterkt lýðræði eða sterkt samfélag. Sterkt lýðræði eða sterkt samfélag býr til rými fyrir ólíkar skoðanir en heldur áfram að muna að við búum í einu samfélagi og það verður sterkara ef við kunnum að tala saman af virðingu, á uppbyggilegan máta, og kunnum að hlusta á önnur sjónarmið.“
Fréttin hefur verið uppfærð.
