Hjón á forsetalistanum - MBL.IS

Spurð hvað felist í því að komast á þennan lista segja þau það fyrst og fremst vera mikinn heiður. Þar sem einkunnir eru gefnar á línulegri kúrfu er samkeppnin nokkuð mikil milli nemenda.

„Þetta er ekki niðurstaða sem við bjuggumst endilega við fyrir fram, en þarna eru nemendur alls staðar frá í heiminum sem eru meðal þeirra fremstu í sínu fagi auk þess sem við vorum oft á kúrfu með bandarískum laganemum. Komandi frá litlu landi eins og Íslandi veit maður ekki fyrir fram hvar maður stendur í svona samanburði en við teljum þetta samt sýna að íslenska menntakerfið sé algjörlega samkeppnishæft á alþjóðlega vísu, sem er auðvitað gott að finna.“

Peter starfar á Mörkinni lögmannsstofu og Kristrún er lögfræðingur á nefndasviði Alþingis.

Eftir að hafa fengið inni í nokkrum skólum, meðal annars Berkeley, Columbia, NYU og Duke, ákváðu þau að velja þann fyrstnefnda, enda var hann efstur á óskalista þeirra. Aðalástæðan fyrir því var að skólinn leggur áherslu á hugverka- og tæknirétt og er meðal þeirra fremstu í heimi á þeim sviðum ásamt því að vera skammt frá helstu tæknifyrirtækjum heims.

Þau hjónin hlutu bæði námsstyrk frá Fulbright-stofnuninni og Leif Eiriksson Foundation, auk þess sem Kristrún fékk veglegan styrk frá Berkeley. Skiptu þessir styrkir sköpum að þeirra sögn og hjálpuðu til við að gera þennan draum að veruleika.

Dóttirin naut sín vel úti

Peter nefnir að þau hafi búið í námunda við Kísildalinn fræga og að San Fransisco-borg hafi verið skammt undan.

„Þetta stóðst allar væntingar og við vorum þvílíkt ánægð með hann,“ segja þau, spurð út í skólann. „Námið var afar frábrugðið því sem við þekkjum hérna heima en þarna er mikið gert úr þátttöku í tímum. Maður þurfti því ávallt að mæta vel undirbúinn og vera tilbúinn að svara spurningum kennarans sem voru oft mjög krefjandi. Þetta gat oft verið stressandi, sérstaklega í byrjun, en hefur án efa styrkt mann.“

Þau nefna einnig að dóttir þeirra hafi notið sín vel í sínum skóla og talar hún núna reiprennandi ensku.

Meðan á dvölinni vestanhafs stóð ferðaðist fjölskyldan mikið um Kaliforníuríki og heimsótti marga áhugaverða staði, þ. á m. Yosemite-dalinn, Los Angeles og San Diego. Þau ákváðu svo að verja jólunum á Havaí í stað þess að koma heim.

Þau segja að pólitíska landslagið í Bandaríkjunum hafi fyrst um sinn valdið töluverðri óvissu varðandi fyrirætlanir þeirra, en þau hafi fengið viðtal í vegabréfsáritun rétt rúmlega viku fyrir fyrirhugaða brottför. Þetta var því tvísýnt um tíma, segja þau. Staðan hafi þó haft meiri áhrif á marga samnemendur þeirra sem komust sumir ekki til Bandaríkjanna fyrr en einhverjum vikum eftir að námið hófst og sumir alls ekki.

Ekkert nema hlýja og velvild

„Fyrir fram hafði maður líka áhyggjur af því hvort eitthvað myndi breytast snögglega meðan á dvöl okkar stæði þannig að okkur yrði hreinlega gert að snúa heim, en núverandi stjórn hafði að mörgu leyti verið að vega að erlendum nemum. Hins vegar gerðist ekkert slíkt og við fundum lítið fyrir þessari pólitísku spennu eftir að við komum út. Við fundum ekkert nema hlýju og velvild í okkar garð af hálfu Kaliforníubúa,“ greina þau frá.

Þau kynntust fólki alls staðar að úr heiminum og hafa eignast vini til lífstíðar. Fóru þau í mörg ferðalög með samnemendum sínum innan Kaliforníuríkis og Kristrún jafnframt til New York og Las Vegas.

Peter ákvað að læra á brimbretti, eitthvað sem kom vinum hans heima á Íslandi vafalítið á óvart. Nýtti hann tækifærið eins oft og hann gat til að fara á ströndina og leika sér í öldunum.

„Ég er algjörlega dolfallinn,“ segir hann um brimbrettaiðkunina, sem er komin til að vera. „Nú þarf maður bara að bíða eftir öldunum hér heima.“