Geirdís Hanna Kristjánsdóttir, íbúi á Sævarhöfða og gjaldkeri Samtaka hjólabúa, sakaði Einar fyrr í dag um að hafa „logið blákalt“ þegar hann sagði að hjólhýsabyggðin myndi kosta borgina fimmtíu til hundrað milljónir. Hún sagði íbúa illa svikna.
Inntur eftir viðbrögðum við þessu segir Einar:
„Þessi kona er nú reyndar varaborgarfulltrúi Sósíalistaflokksins sem beitti sér fyrir því í gegnum sinn flokk og aðra flokka í fráfarandi meirihluta að borgin myndi leggja út í fjárfestingu upp að allt að hundrað milljónir til þess að hún gæti búið frítt í hjólhýsi sem er ólögmætt samkvæmt gildandi rétti. Íbúar í Grafarvogi og fyrirtæki á svæðinu voru ekki spurð. Þessi samningur var fullkomlega óboðlegur og ein af mörgum ákvörðunum sem síðasti meirihluti tók, fullkomlega án skoðunar.
Telur ekki að um gott búsetuúrræði sé að ræða
Hann segir að það sé óheimilt að tjalda utan skilgreindra tjaldsvæða í borginni og kveðst undrandi á því að ekki hafi verið gætt að samráði við íbúa á svæðinu.
„Þetta var bara keyrt í gegnum kerfið þrátt fyrir eindregna afstöðu, neikvæða afstöðu borgarlögmanns og umhverfis- og skipulagssviðs og við erum einfaldlega að lýsa þeirri afstöðu okkar að við gerum ekki svona samninga sem ekki standast.“
Hann segir það langt frá því að vera rétt að hann hafi logið til um þá upphæð sem það myndi kosta borgina ef hjólhýsabyggð færist í Gufunes.
„Það er mat umhverfis- og skipulagssviðs að það að uppfylla ákvæði þessa samnings kosti á bilinu 50 til 100 milljónir. Og það eru ekki tölur sem eru frá mér komnar, það er bara einfaldlega mat borgarinnar,“ segir hann og bendir á að Geirdís hafi fyrr í dag sagt að Samtök hjólabúa hafi gert ráð fyrir því að borgin myndi leggja vatn og rafmagn að lóðamörkum landspildunnar eins og tíðkist við allar framkvæmdir innan borgarmarkanna.
„Svo má alveg nefna það að þessi hópur sem hefur búið hérna í hjólhýsum í borginni, að eigin vali hefur fengið niðurgreiddan kostnað af hálfu borgarinnar, um 36 milljónir frá því að þetta samtal hófst í Covid. Ég tel mikilvægt að það séu skýr svör frá borginni um hvernig framtíðin á að vera. Við styðjum ekki að hér rísi hjólhýsagarður, svona trailer park að erlendri fyrirmynd. Það er ekki gott búsetuúrræði fyrir fólk og börn og eldra fólk, jafnvel veikt fólk. Við höfum sterkt velferðarkerfi í Reykjavík þar sem við grípum þau sem eru í fátækt,“ segir hann og nefnir til að mynda Félagsbústaði sem telur yfir þrjú þúsund íbúðir.
Ekki fátæk og fólk úr öðrum sveitarfélögum
Hann segir dæmi erlendis frá sanna að hjólhýsabyggð sé ekki vænlegt búsetuúrræði.
„Hún Geirdís, sem gagnrýnir mig, hefur lýst því sjálf í fjölmiðlum að hún sé ekki fátæk. Hún velur sér þetta búsetuform vegna þess að þá þarf hún ekki að borga sömu skatta og skyldur eins og aðrir íbúar í Reykjavík. Stór hluti þessa hóps sem er í hennar samtökum er fólk úr öðrum sveitarfélögum sem kýs að koma til Reykjavíkur og hefur reyndar, hef ég heyrt, hvatt aðra til þess að fylgja í kjölfarið til þess að koma upp hjólhýsagarði í Reykjavík á kostnað borgarbúa og búa þannig til aðstæður, hverfi þar sem að við höfum enga stjórn á því hver býr þar.“
Hann bendir á að skýrt uppsagnarákvæði hafi verið í samningnum sem fráfarandi meirihluti gerði.
„Augljóslega þá gagnrýni ég fyrrverandi meirihlutann í borginni fyrir að gera þennan samning. Þau gera þennan samning við varaborgarfulltrúa Sósíalistaflokksins og alla jafna eiga sveitarstjórnarmenn í Reykjavík, eins og annars staðar, að gæta almannahagsmuna en ekki hagsmuna sinna eigin flokksmanna. Þessi samningur er ekki góður og það er mikilvægt að rifta honum strax og senda skýr skilaboð um það að hver niðurstaðan eigi að vera.“
Hann tekur fram að þeim íbúum Sævarhöfða sem búa við fátækt eða veika félagslega stöðu muni bjóðast sérstök aðstoð og úrræði frá velferðarsviði.
„Velferðarsviði verður falið að eiga samtal við þau og leggja til ráðgjöf og aðstoð til þess að mæta þeirra stöðu. Vegna þess að það eru ólíkar aðstæður á meðal þeirra sem að búa í þessum hjólhýsum. Við viljum tryggja það að þau sem eru raunverulega þarna í fátækt, við viljum aðstoða þau. En þeir sem að eru þarna ekki í fátækt en velja að búa svona, eins og Geirdís, geta leitað á önnur tjaldsvæði og greitt fyrir það markaðsverð sem þau tjaldsvæði bjóða fólki í þeirra stöðu.“
