Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, formaður Miðflokksins, fer ómjúkum orðum um hugmyndir um að Ísland taki upp aðildarviðræður við Evrópusambandið og segir að slík vegferð geti haft mun víðtækari afleiðingar en stuðningsmenn hennar gefi í skyn.
Í færslu á Facebook setur Sigmundur fram langan lista yfir það sem Íslendingar væru, að hans mati, í raun að samþykkja að kanna með því að segja já við áframhaldandi aðildarferli.
Hann setur málflutninginn fram með endurtekningunni „Já til að sjá hvort“ og nefnir meðal annars framsal valds, stöðu EES samningsins, varnarmál, skuldabyrði Evrópusambandsríkja og áhrif aðildarferlis á íslenska stjórnsýslu.
„Æðsta stjórn“ á lykilsviðum færist frá Íslandi
Sigmundur segir að með aðild væri Ísland að gefa eftir æðstu stjórn á sviði löggjafarvalds, framkvæmdavalds, dómsvalds og sjálfstæðrar utanríkisstefnu.
Hann dregur jafnframt í efa að hægt sé að líta á aðildarviðræður sem einfalda og áhættulausa könnun á því hvaða samningur standi Íslandi til boða.
„Já til að sjá hvort Þorgerður Katrín muni hafna því sem ESB býður henni og afþakka aðild,“ skrifar hann.
Sigmundur spyr einnig hvort Ísland myndi með slíkri vegferð setja EES samninginn í uppnám og hvort eitthvað væri þá að marka fyrri yfirlýsingar Evrópusambandsins um hvernig aðildarferlið fari fram.
Nefnir skuldir, varnarmál og stækkun stjórnkerfisins
Sigmundur nefnir sérstaklega fjárhagslegar skuldbindingar sem kynnu að fylgja aðild og spyr meðal annars hversu mikið Ísland þyrfti að ábyrgjast af skuldum annarra ESB ríkja.
Þá nefnir hann mögulegan kostnað vegna frekari stækkunar sambandsins og tekur Svartfjallaland sérstaklega sem dæmi.
Hann varar einnig við áhrifum á varnarmál Íslands og spyr hvort varnarsamningur Íslands við Bandaríkin gæti verið settur í uppnám vegna aukins varnarsamstarfs við Evrópusambandið.
Aðildarferlið sjálft gæti að hans mati orðið mjög umfangsmikið verkefni fyrir íslenska stjórnsýslu.
„Já til að sjá íslenska stjórnkerfið undirlagt af aðildarferli á meðan nauðsynlegar og aðkallandi aðgerðir í efnahagsmálum sitja á hakanum,“ skrifar Sigmundur.
Hann segir einnig hættu á að ríkisbáknið stækki og að utanríkisráðherra verði í reynd ráðandi um forgangsröðun ríkisstjórnarinnar meðan á ferlinu stendur.
„Nei takk“ heldur öllum möguleikum opnum
Að lokum segir Sigmundur að ný ESB umræða geti klofið þjóðina og leitt til langvarandi pólitískra átaka.
Hann stillir því upp tveimur kostum: annars vegar að segja já til að kanna alla þá óvissu sem hann telur fylgja aðildarferli, eða hafna vegferðinni strax.
„Eða bara ‚nei takk‘ til að halda öllum möguleikum opnum, halda áfram að nýta tækifæri Íslands á forsendum íslensku þjóðarinnar og sýna að reynsla sögunnar og heilbrigð skynsemi ráði för,“ skrifar Sigmundur.
